PLANCHES d’AUTOCOLLANTS ANTI-GUERRE A IMPRIMER

le Capitalisme c’est la guerre !

(français, anglais, esperanto, turc, kurde, arabe, persan, hébreu)

Modèle d’autocollants anti-guerre à imprimer sur des planches autocollantes adhésives :

(lire la suite pour télécharger la planche complète)

Planche complète d’autocollants A4 à télécharger et imprimer sur des étiquettes autocollantes (format 8 étiquettes / page)

COVID-19 – SOLIDARIO KUN VIRINOJ LABORISTOJ EN BANGLADEŝO

La Covid19-pandemio estas tutmonda kaj influos ĉiujn landojn sen distingo.

Okcidentaj landoj kiel Francujo, Hispanio aŭ Italio estas jam tre trafitaj, pro nesufiĉa medicina infrastrukturo aŭ nesufiĉa nombro de protektaj ekipaĵoj, kiel maskoj.

En tiel nomataj malriĉaj landoj la situacio estas eĉ pli malbona. Foje mankas la baza minimumo, komencante per sapo, kiam ni scias, ke la unua baro-gesto estas lavi viajn manojn regule.

Kolegoj de la sekcio de AIT en Bangladeŝo, BASF-AIT, kune kun samaj aŭstralianoj, lanĉas kvestokampanjon por aĉeti kaj disdoni sapon al virinoj laborantoj sur la te-plantejoj en Ŝiljeto. Ili estas inter la plej malriĉaj kaj plej ekspluatataj en Bangladeŝo kaj ofte pluvivas je malpli ol 2 € tage por si mem kaj iliaj familioj.

Donacoj en eŭro eblas rete en la sekva adreso:
https: // www. gofundme.com/f/solidarite-bangladesh-basf

Por pliaj informoj pri BASF-AIT, vi povas legi ĉi tiun intervjuon: BASF (BANGLADESH ANARCHOSYNDICALIST FEDERATION): kiel ni alvenis al anarki-sindikatismo

http://blog.cnt-ait.info/post/2019/03/24/Bangladesh-es

PDF : BASF-COVID 19-eo

(EO)/(EN)/(CA) : POSIZO DE LA ARKO (Aŭtonoma Konfederacio de Laboristoj de Bulgario) EN RILATO AL LA MONDA PANDEMIKO

The ARC (Confederation of Autonomous Workers of Bulgaria) is a small anarchosyndicalist organization in Bulgaria. They have been involved via their « healthcare workers » sector in a struggle for the survival of public hospitals for several months. From the start of the epidemic, they called for the adoption of precautionary measures and for solidarity with healthcare workers. Statement of our companions from the ARC of Bulgaria to which we fully subscribe (CNT-AIT health workers):

POSITION OF ARC (Workers Autonomous Confederation of Bulgaria) IN CONNECTION WITH THE GLOBAL PANDEMIA AND INTRODUCTION OF THE EMERGENCY SITUATION IN BULGARIA


The situation is more than serious and should not be underestimated. The spread of the virus will have grave consequences on the Bulgarian people and the economy.

Neoliberal capitalism is a much scarier virus. It destroys social systems, and healthcare. It destroys social ties, promotes individualism, selfishness and consumerism.

Not surprisingly, the contagion came from northwestern Bulgaria, where social devastation drove the population into forced labor migration, in particular in Italy.

Against the background of the chaotic actions of the authorities, the ARC calls for people to stay united, to stand in solidarity with one another, to stand in solidarity with doctors, medical specialists, orderlies and all frontline healthcare professionals.

Show the culture and attitudes of human beings, not the homo neolibericus, which fights for toilet paper on malls and hypermarkets …

We warn the authorities and the entire ruling class that if they use the state of emergency for political purposes or to restrict the rights and freedoms of Bulgarian citizens, they will meet a resistance they did not expect.

Autonomous Workers’ Confederation
2020-03-13 http://avtonomna.com/

================================

La ARC (Confederación de Trabajadores Autónomos de Bulgaria) es una pequeña organización anarcosindicalista en Bulgaria. Han estado involucrados a través de su sector de « trabajadores de la salud » en una lucha por la supervivencia de los hospitales públicos durante varios meses. Desde el comienzo de la epidemia, pidieron la adopción de medidas cautelares y la solidaridad con los trabajadores de la salud. Declaración de nuestros compañeros del ARC de Bulgaria a los que estamos totalmente suscritos (trabajadores de salud de CNT-AIT):

POSICIÓN DEL ARC (Confederación Autónoma de Trabajadores de Bulgaria) EN RELACIÓN CON LA PANDEMIA MUNDIAL Y LA INTRODUCCIÓN DE LA SITUACIÓN DE EMERGENCIA EN BULGARIA


La situación es más que grave y no debe subestimarse. La propagación del virus tendrá graves consecuencias para el pueblo búlgaro y la economía.

El capitalismo neoliberal es un virus mucho más aterrador. Destruye los sistemas sociales, la asistencia sanitaria. Destruye los lazos sociales, promueve el individualismo, el egoísmo y el consumismo.

No es sorprendente que el contagio provenga del noroeste de Bulgaria, donde la devastación social ha llevado a la población a la migración laboral forzada, particularmente a Italia.

En el contexto de las acciones caóticas de las autoridades, la CRA hace un llamado a las personas a permanecer unidas, a mostrar solidaridad entre sí, a mostrar solidaridad con médicos, especialistas médicos, auxiliares de enfermería y todos los profesionales de primera línea de la salud.

Mostrar la cultura y las actitudes de los seres humanos, no el homo neolibericus, que lucha por el papel higiénico en centros comerciales e hipermercados …

Advertimos a las autoridades y a toda la clase dominante que si utilizan el estado de emergencia para fines políticos o para restringir los derechos y libertades de los ciudadanos búlgaros, encontrarán una resistencia que no se pueden imaginar.

Confederación Autónoma de Trabajadores 13/03/2020

========================================================

La ARC (Konfederacio de Aŭtonomaj Laboristoj de Bulgario) estas malgranda anarkosindicalisma organizo en Bulgario. Ili estis implikitaj pere de sia sektoro pri « kuracistoj » en lukto por la postvivado de publikaj hospitaloj dum pluraj monatoj. De la komenco de la epidemio, ili alvokis al la adopto de antaŭzorgaj mezuroj kaj al solidareco kun kuracistoj.
Deklaro de niaj kunuloj de la ARC de Bulgario, al kiu ni komplete abonas (sanlaboristoj CNT-AIT):

POSIZO DE LA ARKO (Aŭtonoma Konfederacio de Laboristoj de Bulgario) EN RILATO AL LA MONDA PANDEMIKO KAJ ENKONDU DE LA SITUACIO DE EMERGENCO EN BULGARIO

La situacio estas pli ol serioza kaj oni ne subtaksu ĝin. La disvastiĝo de la viruso havos gravajn konsekvencojn por la bulgara popolo kaj la ekonomio.

Novliberala kapitalismo estas multe pli terura viruso. Detruas sociajn sistemojn, sanservon. Detruas sociajn ligojn, antaŭenigas individuismon, egoismon kaj konsumemon.

Ne mirinde, ke la kontaĝo venas de nordokcidenta Bulgario, kie socia devasteco kondukis la loĝantaron al devigita laborista migrado, precipe al Italujo.

Kadre de la chaaotaj agoj de la aŭtoritatoj, la CRA alvokas homojn resti unuiĝintaj, montri solidarecon unu kun la alia, montri solidarecon kun kuracistoj, medicinaj specialistoj, flegistaj asistantoj kaj ĉiuj diversaj profesiuloj en la sano

Montru la kulturon kaj sintenojn de Homoj, ne la homo neolibericus, kiu luktas por neceseja papero en butikoj kaj hipermerkatoj …

Ni avertas la aŭtoritatojn kaj la tutan regantan klason, ke se ili uzas la staton de krizaj celoj por politikaj celoj aŭ restriktas rajtojn kaj liberecojn de bulgaraj civitanoj, ili renkontos rezistojn, kiujn oni ne povas imagi.

Aŭtonoma Konfederacio de Laboristoj 13/03/2020

SOHEIL ARABI: ANARKIISMO ESTAS FORFLUGI POR CXIAM

Letero de SOHEIL ARABI, la anarkiosindicalista politika malliberulo, en la kavoj de la kalumnia Evin-malliberejo, norde de Teherano, Irano:

Anarkiismo signifas flugi por ĉiam.


De la momento kiam ni malfermas niajn okulojn al ĉi tiu mondo, de ĉiuj flankoj, reto de religio, nacieco, lingvo, « raso » kaj seksismo estas ĵetita sur nian inteligentecon, kiel malhelpo por nia fuĝo.

Kiam vi parolas al mi pri religio, raso, lingvo kaj superstiĉo, mi provas konstrui flugilojn el ĉi tiuj retoj por flugi al la senfina liberaj pensmaniero de la menso.

Ĉar fariĝi anarkiisto komenciĝas rompante normajn strukturojn. Ĝi estas ekstreme malfacila kaj multekosta. Sed eĉ pli malfacila estas resti anarkiisto.

Fakte ĉiuj kuraĝaj birdoj forflugi al malproksimaj cellokoj; sed unu tagon ili finas interrompi sian fuĝon kaj ne plu povas rekomenci ĝin. Do ili sidas sur alta arba branĉo aŭ sur granda roko. Kiu alia povas diri, ke ne plu ekzistas senfina libereco? Kiu alia povas diri, ke ili flugis, kiom ili povis? Ne estas birdoj kapablaj flugi por senfina eterneco.

Anarkiismo estas birdo, kiu moviĝas kontraŭ la fluo de demarkataj trajtoj nomataj destino kaj juro. Ĝi rompas la strukturon de la normo, ĝi iras kontraŭ potenco kaj tiel konkeras la mondon kaj kreas ŝanĝon.

Anarkiismo disvolviĝo ne kreiĝas ia ajn hazarde, sed ĝi estas produktita de la malfacila vojo de la liberecana batalo

Soheil Arabi [malliberejo Evin], La5-an januaro 2020

en la franca, angla, hispana, persa : clic

Pri murdo de irana ŝtata teroristo per usona ŝtata teroristo

Deklaro de la irana kolektiva « anarkiisma epoko » pri murdo de irana ŝtata teroristo

Qasem Soleimani delonge turmentis la homojn kaj ni gratulas la postvivantojn de liaj krimoj en Mezoriento, precipe en Sirio, Irako kaj Jemeno. Kaj dum ni estas feliĉaj al la morto de ĉi tiu militkrimulo, ni deklaras nian fortan opozicion al la ebleco de ŝtata milito (inter usona ŝtata terorismo kaj irana ŝtata terorismo)

Antaŭ kelkaj horoj, Qasem Soleimani, unu el la plej altrangaj militaj oficialuloj en la irana registaro, respondeca pri Mezoriento, estis mortigita en Bagdado laŭ rekta ordono de Donald Trump.

Qasem Soleimani estis genocida viro, kiu mortigis milojn da viroj, virinoj kaj infanoj en la konfliktoj en Sirio, Irako kaj Jemeno. Li gvidis sieĝojn [de ribelaj urboj] nome de Assad kaj rekrutis afganajn rifuĝintojn en Irano, inkluzive de multaj infanoj, por morti en la siria civila milito. Ĉi tiu ŝtata murdo estis farita de Usono en la evidenta intereso de la elekta kampanjo de Donald Trump kaj kio estis farita ne kaj ne estos en la intereso de la homoj de la Proksima Oriento. .

Malgraŭ multa agitado kaj polemiko de la islama reĝimo pri siaj sekurecaj kaj inteligentaj kapabloj, ni vidas, ke fakte ĉi tiu reĝimo ne kapablas subteni sian plej gravan transnacian forton kaj Qasem Soleimani estis murdita tuj ke Usono decidis forigi ĝin.

Unuflanke, la malboneco de la krima islama reĝimo fariĝis pli ŝajna kaj, aliflanke, ĝi ankaŭ montris la koruptan naturon de usona ŝtata terorismo, kiu ne zorgas pri la vivo de siaj propraj civitanoj nek tiu de la homoj de la Proksima Oriento – ĉar alie tra la jaroj tiuj iranaj ŝtataj teroristoj povus facile esti trakaptitaj.

Ni reasertas, ke la nuntempa Mezoriento estas formita de militoj, masakroj, movo kaj malsato pro religiaj fanatikuloj kaj teroristoj unuflanke kaj enmiksiĝo de internaciaj kapitalistoj kaj iliaj subtenantoj (orienta imperiismo kaj aliflanke).

Ni esperas, ke ĉiuj ĉi tiuj religiaj teroristoj estos mortigitaj kiel eble plej baldaŭ, kaj ke ĉi tiuj murdaj registaroj estos detruitaj tiel, ke la homoj de Proksima Oriento povos vivi en paco kaj prospero.

en la angla /  franca / hispana : http://blog.cnt-ait.info/post/2020/01/04/ASSASSINAT

INTERNACIA LABORISTA ASOCIO – STATUTOJ

– I – ENKONDUKO

La multjarcenta batalo inter ekspluatantoj kaj ekspluatatoj atingis minacan amplekson. La tutpotenca Kapitalo denove levas sian monstran kapon. Spite la internajn luktojn dissirantaj la kosmopolitajn burgaron kaj kapitalismon, ci-tiuj kreis belegajn kondicojn de rilatoj kiuj devas ebligi ilin lanci sin kun pliaj unueco kaj forto kontrau la proletaro kaj katenigi gin al la triumfanta caro de la Kapitalo. La kapitalismo organizas sin kaj disde la defensiva pozicio sur kiu gi trovigis, lancas sin nun al ciuj frontoj de la laborista klaso. Tiu ofensivo havas sian profundan originon en tre precizaj kauzoj : en la konfuzeco de ideoj kaj laboristecaj principoj, en la manko de neteco kaj kohero rilate la estantajn kaj estontajn celojn de la laborista klaso, kaj en ties disdividigo en ne nombreblajn tendencojn, unuvorte, en la malforteco kaj neorganizeco de la laborista movado. Koutrau tiu atakego de la internaciaj ekspluatantoj ciuspecaj, validas nur unu respondo : tuja organizado de la proleta armeo en batalorganismon kiu kunigu en sia sino ciujn ciulandajn revoluciajn laboristojn, kiuj konsistigu inter si elgranitan blokon kontrau kiu dispistigos ciuj kapitalismaj manovroj kaj kies gravega pezo fine triumfos. Tiu movado de emancipado ne poas akcepti kondutlinion montritan de la tendencoj de la laborista movado celantaj harmonion inter kapitalo kaj laboro, dezirantaj internacian pacon kun la kapitalismo kaj asimiligantaj en la burga stato. Gi ankau ne povas akcepti la tendencojn kiuj disvastigas la principojn de la diktaturo de l’proletaro, kontrauajn al la celoj pri kiel eble plej granda libereco, bonstato de ciuj, t.e. celoj komunaj al ciuj konsciaj laboristoj. Kontrau la atako de la Kapitalo, kaj kontrau cianuancaj politikistoj, la revoiticiaj laboristoj tutmondaj devas starigi veran Internacian Laboristan Asocion, kies ciu ano sciu, ke la emancipigo de la laborista klaso estos ebla nur kiam la laboristoj mem, estiel produktantoj, sukcesos prepari sin en siaj ekonomiaj organizacioj por havigi al si la tergrundon kaj la uzinojn, kaj ankau lerni kunadministri ilin, tiele, ke ili kapablu daurigi la produktadon kaj garantii la socian vivon. Havante ciujn perspektivon kaj celon antau si, la laboristoj devas partopreni en ciu agado celanta socian transformadon, ciam kun intenco pli-proksimigi al realigo de niaj propraj celoj ; sentigante en tiu partopreno la pezon de nia propra forto, klopodante havigi al nia movado, per propagande kaj organizado, la rimedojn necesajn, kiuj al gi ebligos anstataui siajn kontrauulojn. Sarne, cie kie eblas, necesas realigi nian socian sistemon, kiel modelon kaj ekzemplon, kaj iaj organizacioj devas faktigi, kadre de siaj ebloj, la laueble plej grandan influon sur aliaj tendencoj por asimili ilin en nian propran agadon, t.e. la komuna luktado kontrau ciuj malamikoj stataj kaj kapitalisman, daure konsiderante la cirkonstancojn pri loko kaj tempo, sed restante fîdelaj al la celoj de la laborist-emancipa movado.

– II – PRINCIPOJ DE LA REVOLUCIA SINDIKATISMO

1 . La revolucia sindikatismo, bazante sin sur la klasbatalo, celas al unuigo de la laboristoj en la ekonomiaj organizacioj de lukto kiuj batalas por la liberigo el la duobla jugo de la Kapitalo kaj de la Stato. Gia celo konsistas el reorganizado de la socia vivo surbaze de la liberecana komunismo per la revolucia agado de la laborista klaso. Konsiderante ke nur la ekonomiaj organizacioj de la proletaro kapablas atingi tiun objektivon, la revolucia sindikatismo direktas sin al la laboristoj estiel produktantoj, kreantoj de sociaj ricajoj, por ke inter ili germu kaj elvolvigu, malsame ol ce la modernaj laboristaj partioj, kiujn gi deklaras nekompetentaj por ekonomia reorganizado de la socio.

2 . La revolucia sindikatismo estas konvinkita malamiko de ciu ekonomia kaj socia monopolo kaj celas al lies abolicio per starigo de ekonomiaj komunumoj kaj de administraciaj organoj regataj far la laboristoj de l’kampoj kaj de 1’uzinoj, formantaj sistemon de liberaj konsilioj sendependaj de ajna povo au politika partio. La revolucia sindikatismo starigas kontrau la stata kaj partia politiko la organizadon ekonomian de la produktado, kaj opozicias kontrau la regado de la homo far la homo, per la administra mastrumado de la aferoj. Konsckvence, la celo de la revolucia sindikatismo ne estas la konkero de la politikaj povo, sed la abolicio de ciu stata funkcio en la vivo de la societo. La revolucia sindikatismo konsideras ke kune kun la malapero de la posedmonopolo, devas malaperi ankau la regadmonopolo kaj ke ciu formo de Stato, sub kiu ajn sajno gi kasigas, neniam povos esti rimedo por homa liberigo kaj, male, ciam estos kreanto de novaj monopoloj kaj privilegioj.

3 . La revolucia sindikatismo havas duoblan funkcion : daurigi la revolucian luktadon en ciuj landoj por la plibonigo ekonomia, socia kaj intelekta de la vivkondicoj de la laborista klaso en la limoj de la nuna societo, kaj eduki la popolojn por ke ili estu kapablaj por mastrumado sendependa de la produktado kaj distribuado per la alproprigo kaj per ciuj komponantoj de la socia vivo. La revolucia smdikalismo ne akceptas ke organizado de socia servo, baziganta sur nur la produktado, povus esti regata per simplaj registaraj legoj, kaj asertas ke gi povas esti akirata nur far la komuna agado de ciuj manaj kaj intelektaj laborantoj, ce ciu fako de la indusirio, per la mastrumado de la uzinoj fare de la laboristoj mem, tiel ke ciu uzingrupo au industrifako estu autonoma pri la generala ekonomia organismo kaj reguligu sisteme, lau donita plano kaj surbaze de reciprokaj interkonsentoj, la produktadon kaj la distribuadon lau la avantagoj de la komunumo.

4 . La revolucia sindikatismo estas kontraua al ciuj tendencoj de organizado inspiritaj de la Stat-centralismo kaj de l’Eklezio, car ili povas servi nur por pilidaurigi la vivon de la Stato kaj de la autoritato kaj strangoli sisteme la iniciatemon kaj sendependemon de la penso. La centralismo estas artifika organizado kiu submetas la tielnomatajn malaltajn tavolojn sub ciujn tielnomatajn altaj kai kiu lasas minoritaton regi ciujn aferojn de la tuta komunumo – dum la individuo estas automato kun movoj kaj gestoj ordonataj -. En la centralisma organizado, la bezonoj de la societo estas prokrastitaj je avantago de kelkiuj, la diversecon anstatauas la unuformeco, la personan respondecon anstatauas unuanima disciplino. Tial, la revolucia sindikatismo bazas sian socian koncepton sur federacian organizadon, t.e. , organizado de malsupre supren, sur unuigo de ciuj fortoj por defendo de cies ideoj kaj interesoj.

5 . La revolucia sindikatismo forpusas ciun parlamentan aktivadon kaj ciun kunagadon kun la prilegaj organismoj, car gi pensas ke ec la plej libera sistemo de vocdonado ne povas foraperigi la evidentajn kontrauajojn ekzistantajn sine de la nuntempa mondordo, kaj car la parlamenta sistemo havas nur kiel celon : doni rajtosajnon al la regado de la mensogo kaj de la sociaj maljustajoj.

6 . La revolucia sindikatismo forpusas ciujn arbitre kreitajn politikajn kaj naciajn limojn, kaj deklaras, ke la tiel nomata naciismo estas la religio de la moderna Stato, malantau kiu sin kasas la materiaj interesoj de la posedantaj klasoj. La revolucia sindikatismo ne agnoskas alian diferencon ol tiun de la ordo ekonomia, regiona au nacia, kaj postulas pot ciu grupo la rajton pri mem-determinigo solidare konsentita al ciuj aliaj samspecaj asocioj.

7 . Ja pro ankau ci-tiuj kialoj, la revolucia sindikatismo kontraubatalas la militarismon kaj la militon. La revolucia sindikatismo rekomendas propagandi kontrau la milito, kaj anstatauigon de la ciamaj armeoj, kiuj estas nur la kontrau-revoluciaj iloj je la servo de l’Kapitalismo, per laboristaj milicoj, kiuj dum la revolucio estos kontrolataj de la laboristaj sindikatoj. Cie, krome, postulas la bojkoton kaj embargon kontrau ciuj materioj kaj produktoj necesaj por la milito, escepte se temas pri lando kies laboristoj estas realigantaj revolucion socian. Tia-okaze, necesas helpi ilin en defendado de la revolucio. Finfine, la revolucia sindikatismo rekomendas la generalan strikon preventan kaj revolucian kiel agadrimedon kontrau la rnilito kaj la militarismo.

8 . La revolucia sindikatismo aprobas la rektan agadon kaj subtenas kij kuragigas ciujn batalojn kiuj ne kontrauas al giaj propraj celoj. La batalrimedoj estas : la striko, la bojkotado, la sabotado, k.t.p. La rekta agado trovas sian profundan esprimon en la striko generala, kiu devas esti samtempe lau la revolucia sindikatismo, la antauanonco de la socia revolucio.

9 . La revolucia sindikatismo, kontraua al ciu perforto organizita de kiu ajn formo de registaro, kunkalkulas kun la fakto ke alfrontadoj ege sovagaj okazos dum decidaj luktoj inter la hodiaua kapitalismo kaj la morgau liberkomunismo. Kousekvence, gi agnoskas la perforton kiu povu esti uzata kiel rimedo de sindefendado kontrau la perfortaj metodoj utiligataj de la regantaj klasoj okaze de la bataloj subtenotaj de la revolucianta popolo por eksproprietigo de la grundoj kaj produktrimedoj. Car tiu eksproprietigo povos okazi kaj sukcesi nur per la senpera interveno de la revoluciaj ekonomiaj organizacioj de la laboristoj, ankau la defendo de la revolucio estos plenumenda de la ekonomiaj organismoj, ja ne de la milita au samspeca organizacio kiu elvolvipas ekster ili.

10 . Nur en la organizacioj ekonomiaj kaj revoluciaj de la laborista klaso trovigas la forto kapabla realigi la liberigon kaj la kreantan energion necesan por la reorganizado de la mondordo surbaze de Liberecana Komunismo.

– III – NOMO DE LA INTERNACIA ORGANIZACIO

La internacia ligilo de luktado kaj de solidareco unuiganta la revoluciajn sindikatojn lutmondajn nomigas Internacia Laborista Asocio / ILA
ILA – Internacia Laborista Asocio

– IV – CELOJ DE I.L.A.

I.L.A. havas kiel celojn :

a) Organizi kaj apogi la revolucian luktadon en ciuj landoj por gisfine detrui la nunajn politikajn kaj ekonomiajn regimojn kaj starigi Liberecanan Komunismon.

b) Doni al la ekonomiaj organizacioj sindikataj nacian kaj industrian sindikatan bazon kaj, fortigi el inter la ekzistantaj tiujn kiuj decidis lukti por la detruo de la stata kapitalismo.

c) Malebligi la enfiltrigon de kiu ajn politika partio en la sindikatajn ekonomiajn organizaciojn, kaj kontraubatali ciun provon de politika regado sine de la sindikatoj.

d) Starigi provizorajn aliancojn, kiam la cirkonstancoj tion postulas, kaj lau difînita programo ne kontrauanta la ci-suprajn paragrafojn a), b) kaj c), kun aliaj proletaj organizacioj sindikataj kaj revoluciaj, cele difini kaj realigi la komunajn internaciajn agadojn profite al la laborista klaso. Tiaj aliancoj neniam rijtas esti starigitaj kun politikaj partioj, t.e. kun organizacioj kiuj rekonas la Staton kiel sistemon de socia organizado.

e) Senmaskigi kaj kontraubatali la arbitran perforton de ciuj registaroj kontrau la revoluciuloj adeptoj de la kauzo de la Socia Revolucio.

f) Esplori ciujn problemojn koncernantajn la tutmondan proletaron por plifirmigi kaj elvolvi la laboristajn movadojn en landoj kiuj defendas la rajtojn kaj novajn akirojn de la laborista klaso au la organizadon de la emancipa revolucio.

g) Entrepreni ciun reciprokan helpon okaze de grandaj ekonomiaj bataloj au de akutaj luktoj kontrau la malamikoj konataj au kasitaj de la laborista klaso.

h) Morale kaj materie helpi la movadojn de klaso kies gvidado trovigas en manoj de la nacia ekonomia organizacio de la proletaro. La Internacio intervenas en la sindikatajn aferojn de unu lando, nur kiam gia filia organizacio tion petas au kiam ci-tiu eskapas de la generalaj decidoj de l’Internacio.

– V – ALIGKONDICOJ

Povas aligi al I.L.A. :

a) Naciaj revoluciaj sindikataj organizacioj apartenantaj al neniu Internacio. Aligo de dua organizacio centra nacia de sama lando povas esti akceptata nur far internacia kongreso, post antauinformigo de komisiono nomita de la Sekretariato de I.L.A., kaj konsistanta el po du membroj de ciu el la pritemataj organizacioj, t.e. de la jam aliginta nacia organizacio kaj de la alia nacia organizacio kiu deziras aligi, kaj de la I.L.A.-Sekretariato.

b) Minoritatoj de revoluciaj sindikatistoj organizitaj sine de la naciaj organizacioj aligintaj al aliaj Internacioj sindikataj, nur kaze ke la organizacio aliginta al I.L.A., se gi ekzistas en la lando, gin akceptas.

c) Sindikataj organizacioj profesiaj aû industriaj, sendependaj au filiaj de naciaj organizacioj ne apartenantaj al I.L.A., kiuj akceptas la principan deklaracion kaj celon de I.L.A. kun tamen antaukonsento de la nacia Organizacio jam aliginta en la lando, se gi ekzistas. Oni povas akcepti la eniron en la Internacion de sindikataj organizacioj profesiaj au industriaj, kiuj eksigis au estis eksigitaj, nur post cies voca interkonsento de po du reprezentantoj de ciu el la aligintaj organizacioj, t.e. de la disiginta au eksigita, du el la nacia Organizacio de l’I.L.A. kaj de la Sekretariato de I.L.A.

d) Ciu Organizacio de revolucia sindikatisma propagaudo kiu akceptas la Deklaracion de principoj kaj celoj de I.L.A. kaj, kiu laboras en lando kie estas neniu nacia organizacio aliginta al I.L.A.

e) Car I.L.A. Consistas el nur sekcioj laulegaj au ne, kun rektaj rilatoj en respektivaj landoj, povos konsekvence esti konsiderataj membroj de I.L.A. nur ekzilitaj grupoj, kiuj ce la Sekretariato de I.L.A. povos nete pruvi ke ili autentike reprezentas organizaciojn kiuj agas kaj laboras en la respektivaj landoj.

– VI – LA INTERNACIAJ KONGRESOJ

La Internaciaj Kongresoj de I.L.A. okazas ciun duan jaron, se eblas. La Sekretariato, kun sufica limtempo, petas de la sekcioj la temojn au sugestojn destinitajn esti pritraktataj ce la kongreso. Poste, la Sekretariato komponas la tagordon, kiu estas sendota al la aligintaj organizacioj, almenau ses monatojn antau ol komenci la Kongreson. La interkonsentoj kaj rezolucioj deciditaj de la Intemaciaj Kongresoj estas nepraj por ciuj aligintaj asocioj, krom se ili, lau decido de la kongreso nacia au per referendumo forpusas la decidojn de Internacia Kongreso. Ce postulo de minimume tri aligintaj naciaj organizcioj, internacia decido povas esti submetita al revizio per referendumo en ciuj sekcioj. En la kongresoj kaj referendumoj internaciaj, ciu aliginta Centralo disponas unu vocon, sed la strebado al unuanimeco estas ja rekomendinda antau ol decidi pri vocdonado.

– VII – INTERNACIAJ DELOKIGOJ

Ciu membro de organizacio aliginta al I.L.A. , kiu pagis ciun siajn kotizojn, sed loganta en alia lando ot tiu kie li estas aliginta, devas plej malfrue unu monaton post sia alveno, fari sian translokadon al la organizacio respondanta al la nacia organizacio aliginta al I.L.A. Tiu translokado devas esti aprobita de la nacia orgamzacio, sen kontribuo de eniregistrado. Okaze de devigata multnombra ekzilado, la aligo estas nedeviga se oni apailenas al ekzilita asocio agnoskita de I.L.A.

– VIII – LA SEKRETARIATO

Por kunordigi la internaciajn I.L.A.-aktivajojn, por akiri kaj organizi precizan informadon de la propagando kaj de la lukto en ciuj landoj, por plej bone sukcesigi la decidojn de la internaciaj kongresoj kaj por kontroli ciujn laborojn de I.L.A., Sekretariato almenau trimembra loganta tie kie I.L.A. fiksis sian sidejon estas elektita. La generala sekretario estas elektita de la kongreso au per referendumo internacia. La aliaj membroj devas esti elektitaj de la sekcio(j) nomitaj de la kongreso. La membroj de la Sekretariato dividas inter si la taskojn kaj la laboron. La Sekretariato kaj la sekretario estas elektitaj kiel pli supre diriite, por periodo interkongresa. Tamen, povas okazi reelektado por alia mastrumadperiodo. La loko de restado de l’Sekretariato estos difinita ce la kongreso. Ce neeblo, pere de referendumo. La Sekretariato devas liveri skriban raporton pri siaj aktivajoj dum sia mandattempo. La raporto devas esti antau-prezentita por ke la aligintaj sekcioj povu koni gin antau la kongreso. Samtempe raporto administra kaj financa estas prezentita kaj sendita al la sekcioj. La kongreso nomas komisionon kiu, dum gia malvolvigo faras revizion pri konto kaj definitivan kontrolon.

– IX – LA FINANCOJ

Por ke I.L.A. povu elvolvi kaj firmigi sian internacian aktivadon, kaj por doni al gia skriba propagando firman bazon, por ke povu esti eldonataj kun reguleco giajn periodajn publikajojn, por ke gi povu partopreni en ciuj manifestacioj de la vivo de la revolucia sindikatismo en la diversaj landoj, por ke gi povu disvolvi la ideojn de l’revolucia sindikatismo en la landoj kie niaj ideoj kaj taktikoj havas nur malmulte da influo kaj, fine, por ke I.L.A. povu tuj kaj kontentige respondi al la solidarvokoj kiuj povos adresigi al gi, ciu membro de organizacio aliginta al I.L.A. devas ciujare pagi internacian kotizon fiksitan de la kongreso, au samvaloran monsumon en nacia mono, kun konsidero pri la sangvaluto inter ambau landoj. Por la sekcioj en malfacila situacio, la kotizo estas fiksita interkonsente kun la Sekretariato de I.L.A. La aligintaj sekcioj mem decidas pri la maniero ricevi la kotizojn de siaj membroj. Por la sekcioj kiuj deziras, I.L.A. havas glumarkon specialan gluendan sur la kotizkajeretojn de la membroj. La aliginta sekcio sendas ciun trimonaton la nomitan kotizon.

– X – ELDONAJOJ

La Sekretariato eldonas :

1. Publikajon kiu aperu kiel eble plej ofte. Estas dezirinde, ke ciu publikajo eldonita de organizaciaj filioj de I.L.A. au nur simpatiantaj rezervu en siaj pagoj specialan lokon por I.L.A.-infomioj au internaciaj solidaralvokoj kaj por propagando generala.

2 . Propagandajn brosurojn aparte destinitajn al landoj kie nia Movado ne havas nacian sekcion.

3 . Ciajn publikajojn, periodajn au ne, kies aperon decidus la kongresoj.

MARKSO, BAKUNIN KAJ LA UNUA INTERNACIO (Internacia Laborista Asocio – ILA / AIT-IWA)

La malsamaj opinioj reprezentitaj de Karlo Markso kaj Mihail Bakunin pri tio, kio devus esti kaj kiel organizi la naskiĝantan laboristan movadon ne nur signis la propran disvolviĝon de la Unua Internacio, de la Internacia Laborista Asocio (ILA), sed ankaŭ estis esprimo de la du grandaj tendencoj, kiuj poste signos la vojon de la laborismo.

Unu estas la tiel nomita politika kaj aŭtoritatema tendenco de la socialismo, unue marksisma, poste socialdemokrata de la 2a Internacio, poste kaj fine, komunisma de la 3a Internacio, subtenita de Sovetio kaj ties subulo, la Ruĝa Sindikata Internacio. La alia estas la kontraŭaŭtoritatema, kolektivisma unue, anarkikomunisma poste, revolucia sindikatisma pli malfrue, kaj fine anarkisindikatisma. La internacia organizo de ĉi tiu dua tendenco estis ILA. Kreita je 1864 kaj rekonstruita en Berlino fine de 1922.

La kontraŭstaro pasis al la historio centrita ĉirkaŭ la figuroj de du el la maksimumaj reprezentantoj de ambaŭ tendencoj, ĝis tia grado, ke oni atribuas al ĝi ĉefan rolon pri la dekadenco kaj neniigo de la unua ILA. Nuntempe ĝi estigas multnombrajn verkojn en kiuj la estimojn kaj la malestimojn oni disdonas laŭ egalaj partoj, depende de la aŭtoro. Sufiĉas ekrigardi interreton.

La malsamaj opinioj reprezentitaj de Karlo Markso kaj Mihail Bakunin pri tio, kio devus esti kaj kiel organizi la naskiĝantan laboristan movadon ne nur signis la propran disvolviĝon de la Unua Internacio, de la Internacia Laborista Asocio (ILA), sed ankaŭ estis esprimo de la du grandaj tendencoj, kiuj poste signos la vojon de la laborismo.

Unu estas la tiel nomita politika kaj aŭtoritatema tendenco de la socialismo, unue marksisma, poste socialdemokrata de la 2a Internacio, poste kaj fine, komunisma de la 3a Internacio, subtenita de Sovetio kaj ties subulo, la Ruĝa Sindikata Internacio. La alia estas la kontraŭaŭtoritatema, kolektivisma unue, anarkikomunisma poste, revolucia sindikatisma pli malfrue, kaj fine anarkisindikatisma. La internacia organizo de ĉi tiu dua tendenco estis ILA. Kreita je 1864 kaj rekonstruita en Berlino fine de 1922.

La kontraŭstaro pasis al la historio centrita ĉirkaŭ la figuroj de du el la maksimumaj reprezentantoj de ambaŭ tendencoj, ĝis tia grado, ke oni atribuas al ĝi ĉefan rolon pri la dekadenco kaj neniigo de la unua ILA. Nuntempe ĝi estigas multnombrajn verkojn en kiuj la estimojn kaj la malestimojn oni disdonas laŭ egalaj partoj, depende de la aŭtoro. Sufiĉas ekrigardi interreton.

Kiel kutimas okazi en ĉi tiuj aferoj, kaj pli temante pri organizoj, la koloroj de ĉiu ne nur estas blankaj aŭ nigraj. Ili pli ĝuste trairas ĉiujn gamojn de grizaj el la koloraro. Tio estas, ke se oni akuzas la bakuninistojn realigi ĉiun tipon de intrigoj kaj personaj atakoj, ankaŭ oni povas akuzi la marksistojn realigi la samajn praktikojn. Same okazas kun la doktrina perspektivo aŭ la analizo pri la okazintaj faktoj. Tiel ĉi tiu 2014 estas la 200a datreveno de la naskiĝo de Bakunin, kaj ankaŭ estas la 150a datreveno de la fondiĝo de ILA en Londono.

Tiel do, el ĉi tiu komenco, ni povas studi la kontraŭstaron Markso-Bakunin el triobla vidpunkto: la kunteksto en kiu okazis la naskiĝo de la organizita laborismo, iliaj personecoj kaj la influo de iliaj proponoj en la evoluo de la laborista movado.

La kunteksto

ILA estis la unua provo krei laboristan internacian organizon, la kulmino de longa proceso, kies radikojn oni povas trovi tridek jarojn antaŭe. Ĝia kreo estas la esprimo de la konsciiĝo, kiel socia grupo, de la laboristoj kaj en ĝia interno ekzistis diversaj grupoj, tendencoj, tradicioj. De la kontinentaj komunistoj ĝis la britaj sindikatistoj, sen forgesi la italaj garibaldi-anoj aŭ mazzini-anoj. Ankaŭ ĉeestis organizoj jam ekzistantaj kaj unuopuloj. Ĉiujn kunigis la ideo, esprimita de Markso en lia konata manifesto de 1848, sintezita de la frazo: Proletoj el ĉiuj landoj, kuniĝu! Tio estas, rompiĝis la antaŭaj ligoj kun la burĝaj organizoj kaj oni internacie alfrontis ilin. La laborista mondo havos sian propran organizon. Tial la spektemo kaj la timo kun kiuj ĝi estis ricevita.

De la unua momento oni rimarkis la diferencojn inter la proponoj reprezentitaj de Markso, kiu atingis la gvidadon de la organizo per ĝia Ĝenerala Konsilantaro kun restadejo en Londono, kaj la kontraŭaŭtoritatemuloj, precipe la francaj grupoj de prudona orientiĝo. Se la marksisma tendenco baziĝis sur la sekcio de la ĉiopova germana socialdemokratio, depost 1868 ĝiaj oponantoj kalkulis je la ĉeesto de Bakunin, kiu kune kun sia Internacia Alianco de la Socialisma Demokratio aliĝis al la Internacio.

ILA ne hazarde aperis en kunteksto de krizo kaj milita medio. Je 1870 Francujo kaj Prusujo ekmilitis. La malvenko de Francujo de Napoleono la 3a estigis la proklamon de la 3a Respubliko kaj, en marto de 1871, la parizan Komunumon. Estis limŝtonoj, estis aliaj, kiel tiu de la rusa Neĉajev, en kiuj konkretiĝis la interpretaj diferencoj pri la agado inter ambaŭ tendencoj. Ilin ĉefrolis aferoj, kiel la defendo de la patrujo fare de la marksistoj kaj la tutslavismon de Bakunin, la rolo de la Komunumo kaj ties ŝanco. Ne estis la unua fojo. Je 1869, dum la kongreso de Bazelo, ili jam kontraŭstaris unu la alian pri la afero de la laborista partopreno en politiko kaj la kreo de laborista partio. La akuzoj de aventuremo kaj aŭtoritatemo ripetiĝis.

Je 1872 ILA kunvenis en Hago kaj la marksisma tendenco sukcesis, ke la bakuninistoj estu forpelitaj. La rompo estis finfarita. Samjare la forpelitoj kunvenis en Saint-Imiero. Malmultan estonton havis ambaŭ internacioj. Tiu marksisma, kiu translokis la Ĝeneralan Konsilantaron en Nov-Jorkon, klopodante teni ĝin sub sia kontrolo, malvigle postvivis ĝis sia formala malapero je 1876. La bakuninisma ankaŭ ne havis multe pli da vivo. Je 1877 okazis ĝia lasta kunveno en Gento.

Markso kaj Bakunin

Certe la vivo de la socioj dependas de strukturaj kialoj kaj cirkonstancaj situacioj. Tamen oni ne devas forgesi, ke gehomoj ĉefrolas ilin kaj, ke ilia personeco kaj agmaniero havas sian propran rolon. Ke oni simboligas per Karlo Markso kaj Mihail Bakunin la doktrinajn kaj organizajn diferencojn de la unua laborista movado ne estas, sekve, nura kopio de historio pri «gravuloj», estu reĝoj, politikistoj aŭ laboristaj estroj. Ekzistis ideologiaj kaj organizigaj diferencoj, sed ankaŭ intervenis iliaj karakteroj, personaj aferoj, originoj kaj kulturaj antaŭjuĝoj.

Ŝajnas, ke ili konatiĝis je 1844 en Parizo, kie ili bone rilatiĝis kvankam ne amikiĝis. Logike ĉar unu estis sentimentala idealisto kaj la alia doktrinema scienculo. Frue iliaj diferencoj aperis. Je 1848 ili kontraŭstaris pro la slavaj ribeloj kontraŭ la germana regado. La ruso kaj la germano elterigis siajn milithakilojn. Markso akuzis Bakunin-on de «rusa agento» kaj la dua la unuan de tutgermana kaj «koruptita de la povo». Pasis pli ol tri jarkvinoj ĝis kiam ili denove rekontiĝis kaj la diferencoj daŭris nun ene de ILA. La intelektulo kaj la agemulo denove kontraŭstaris.

Du fortaj unuopuloj, kiuj luktis por altrudi siajn kriteriojn kaj influis siajn samideanojn. Tial la rolo, kiun havis la novaĵoj pri la aktivecoj de unuj kaj aliaj por la disvolviĝo de la laborista movado. Ili ne estis la plej gravaj sed ja havis sian rolon. Ĉirkaŭ iliaj agadoj, iliaj personoj, kuris ĉiu tipo de onidiroj, informoj kaj kontraŭinformoj. Inkluzivita la lukto pro la gvidado kaj orientigo de ILA. La marŝo de la historio ne estas io nepre fremda al siaj ĉefroluloj.

Ankaŭ oni ne devas forgesi, ke ambaŭ estas «viroj» antaŭ ol «historiaj figuroj», kiuj reprezentis tendencojn. Iliajn agadojn oni ne povas vidi de la vidpunkto pri la absoluta vero aŭ pri signo de eterna identeco. Eĉ ne de la vidpunkto pri la konsekvencoj de iliaj proponoj. Verŝajne ludis siajn rolojn iliaj propraj necertecoj kaj pasio. Kiel nuntempe, ili lokiĝis en vojkruciĝo, kiun ili alfrontis per proponoj kaj projektoj.

La vojov de la laborismo

Sed super la personismoj kaj cirkonstancaroj tio, kio subkuŝis en la debato inter marksistoj kaj bakuninistoj estis la modelo kaj la vojoj sur kiuj disvolviĝos la naskiĝanta laborista internaciismo. Unuflanke, la centralizisma kaj politika de la londona Ĝenerala Konsilantaro gvidita de Markso. Aliflanke, la defendanta de la sendependenco de la sekcioj, la federaciisma kaj kontraŭa al la kreo de laboristaj partioj proponita de Bakunin. Lukto, kiu finfine eĉ kondiĉus la propran ekziston de ILA. La unua serĉis la konkeron de la politika potenco por enplanti la socialismon kun transira periodo de «diktaturo de la laboristaro». La dua deziris la detruon de la politika potenco kaj defendis la sindetenon kaj la nepartoprenon en tiu kampo.

Sub ĉi tiuj porcelaj kaj organizaj diferencoj subkuŝis aliaj. Unue la loko, kiun okupus «la aŭtoritato». Por Marx tio estis garantio de efikeco. Por Bakunin maniero eternigi la regadon sur la homoj. Due estas la rolo atribuita al la diversaj sociaj grupoj, kiel revoluciaj subjektoj. Por la unuaj estis la laborista klaso, la laboristaro, kiu ĉefrolus la proceson per la organizita ago laŭ la sciencaj principoj de la dialektika materiismo, doktrino spegulanta la interesojn de la laborista klaso. Por la bakuninistoj, ankaŭ la kamparanoj havis ludotan rolon kaj la agado, individua kaj kolektiva, konkurencis kontraŭ la «sciencaj» principoj. Sed ne nur la kamparanoj, sed ankaŭ individuoj apartenantaj al aliaj sociaj grupoj. Fronte al la marksisma ideologio de klaso, la anarkiismo gravigis la rolon de la individuo.

Bakunin mortis en julio de 1876 en Berno kaj Markso en Londono en marto de 1883. Hodiaŭ, 150 jarojn post la

kreo de ILA ni havas sufiĉan perspektivon por fari bilancon. Unue, finfine, la marksismaj proponoj plimulte venkis en la eŭropaj sindikatoj. La politika ago iom post iom transformiĝis ĝis sia nuntempa marĝena situacio. Kiam ili havis la ŝancon okupi la ŝtaton, kiel en Rusujo je 1917, finis disvolvante eksterman totalismon. Due, kie la bakuninismaj proponoj venkis, kiel en Hispanujo, la laborista asociemo daŭre estis la revolucia instiganto, kiu ĉefrolis la hispanan revolucion de 1936-1939.

José Luis Gutierrez Molina (CNT-AIT / ILA Hispanio)

EsperantoInternacia Laborista Asocio
粵語國際工人協會 / Guójì gōngrén xiéhuì
日本語国際労働者協会 / Kokusairōdōshakyōkai
中文国际工人协会 / Guójì gōngrén xiéhuì
한국어국제노동자협회(國際勞動者協會) gugjenodongjahyeobhoe(gugjenodongjahyeobhoe)
മലയാളംഇന്റർനാഷണൽ വർക്കിങ്ങ് മെൻസ് അസോസിയേഷൻ / inṟarnāṣaṇal varkkiṅṅ mens asēāsiyēṣan
தமிழ்அனைத்துலக தொழிலாளர்களின் ஒன்றியம் / Aṉaittulaka toḻilāḷarkaḷiṉ oṉṟiyam
العربيةجمعية الشغيلة العالمية / jameiat alshaghylt alealamia
فارسیانجمن بین‌المللی کارگران
עבריתהסתדרות הפועלים הבינלאומית
УкраїнськаМіжнародне співтовариство робітників
БългарскиМеждународно работническо сдружение
РусскийМеждународная Aссоциация Tрудящихся
Srpskohrvatski / српскохрватскиМеђународно удружење радника / Međunarodno udruženje radnika, Međunarodni savez radnika
РусиньскыйМеджинародна Асоциация Працуючых
ҚазақшаБірінші интернационал
ΕλληνικάΔιεθνής Ένωση Εργατών
ZazakiYewiya Emegdarana İnternasyonale
TürkçeUluslararası Emekçiler Birliği
LietuviųTarptautinė Darbininkų Draugija
ShqipShoqata ndërkombëtare e punëtorëve
MagyarNemzetközi Munkásszövetség
PolskiMiędzynarodowe Stowarzyszenie Robotników
ČeštinaMezinárodní asociace pracujících
Slovenščina / SlovenčinaMednarodno združenje delavcev / Medzinárodné robotnícke združenie
EuskaraLangileen Nazioarteko Erakundea
SuomiKansainvälinen työväenliitto
SvenskaInternationella arbetarassociationen
DanskInternationale Arbejdersammenslutning
DeutschInternationale Arbeiterassoziation
NederlandsInternationale Arbeiders-Associatie
EnglishInternational Workers Association
NorskInternasjonale ArbeidersAmmenslutningen
Norsk nynorskInternasjonale ArbeidarsAmanslutninga
Tiếng ViệtHội Liên hiệp Lao động Quốc tế
CymraegCymdeithas Ryngwladol y Gweithwyr
Oʻzbekcha/ўзбекчаBirinchi Internatsional
ItalianoAssociazione internazionale dei lavoratori
FrançaisAssociation Internationale des travailleurs
MirandésAssociaçon Anternacional de ls Trabalhadores
OccitanAssociacion Internacionala dels Trabalhadors
CatalàAssociació Internacional dels Treballadors
PortuguêsAssociação Internacional dos Trabalhadores
Bahasa IndonesiaAsosiasi Pekerja Internasional
AsturianuAsociación Internacional de Trabayadores
GalegoAsociación Internacional de Traballadores
EspañolAsociación Internacional de Trabajadores
XhosaUmbutho Wabasebenzi Behlabathi

14-a de julio 1989, 14-a de julio 2019

La pasintan 14an de julio ni festis la 230 jarojn de la Granda Revolucio. Ĉi tiun tagon de la 14-a de julio 1789 homoj de Parizo atakis la Bastilon (nomo de la malliberejo, kie la reĝo povis ĵeti homojn sen ia pravigo), batalu kun la gardistoj kaj komencis detrui ĝin. En Parizo, la Flavaj veŝtoj festis digne la memoron de ĉi tiu tago, kiu estigis mondan revolucio.

La pasintan 14an de julio ni festis la 230 jarojn de la Granda Revolucio. Ĉi tiun tagon de la 14-a de julio 1789 homoj de Parizo atakis la Bastilon (nomo de la malliberejo, kie la reĝo povis ĵeti homojn sen ia pravigo), batalu kun la gardistoj kaj komencis detrui ĝin. En Parizo, la Flavaj veŝtoj festis digne la memoron de ĉi tiu tago, kiu estigis mondan revolucio.

Paris, 14 Juillet 1989 – 14 juillet 2019 ….

En 1989 on célébrait à Paris la Liberté écrasée à Tian An Men,
En 2019, on y subit les mêmes contrôles qu’à Pékin pour accéder sur la place TianAnMen,
La Démocratie est en marche … arrière …

Je me souviens du 14 Juillet 1989. Ce jour-là nous célébrions le bicentenaire de la Grande Révolution. Nous étions venus en famille, avec les grands parents, les parents, les enfants. Certains d’entre nous étaient déguisés, d’autres avaient des banderoles, des drapeaux. On nous avait laissé passer sans problème, il n’y avait pas de système de confinement n de parcage. C’était une fête populaire, où nous célébrions ensemble les valeurs de liberté, égalité, fraternité. En ouverture du défilé, les rescapés du massacre de Tian An Men ouvraient les célébrations.


14 juillet 2019 : même lieu, autre ambiance. Pour d’arriver sur les champs, toutes les stations de métro sont fermées. Avant de pouvoir accéder, il faut passer par une succession de check-point, avec fouille corporelle. On ne se croirait pas à un évènement festif. Les policiers et les gendarmes recherchent ‘ et confisquent – les gilets jaunes, qu’on aurait pu dissimuler dans nos sacs ou sous nos sweet. Revendication et politique interdite. Avant d’accéder aux champs de nouveau 2 autres barrages. Puis sur les champs, des petites loges avec double rangée de barrières métalliques. Comme des moutons … Et comme à l’abattoir encore un contrôle et une fouille avant de rentrer dans la nasse. En 1989 on célébrait la Liberté de Tian An Men, en 2019, on subit les mêmes contrôles que pour accéder sur la place TianAnMen,

Il n’y a pas grand monde. Beaucoup de touristes, qui prennent des selfies, mais sans bien comprendre la signification de cette journée qui n’est qu’un spectacle.

Puis passe le command car avec le Chef suprême des armées, le Président Macron. Une vague de huées l’accompagne. On chante « on est là ». Certains touristes autour de nous, notamment Chinois, comprennent ce qui se joue en ce moment, amusés. Ils goutent une liberté dont ils ne bénéficient pas chez eux. Par contre cela amuse beaucoup moins les policiers. Le command car du Gouverneur Militaire de la place de Paris s’arrête à notre hauteur. Avec de grand mouvement de bras, le Général invite la foule à applaudir, manifester son enthousiasme. Puisque c’est un ordre : de nouveau nous entonnons « on est là », et on enchaine sur la carmagnole « ah ça ira ça ira ça ira, les aristocrates à la lanterne ». Ça c’est pour De Rugy et ses homards … Le Gouverneur ne s’attendait pas à ce répertoire. Les flics se ruent sur nous. Mais difficile de nous exfiltrer, sans dégâts collatéraux parmi les touristes …

Plus bas sur l’avenue, lâchers de ballons jaunes pendant le défilé. Formidable quand même l’inventivité de la lutte. Certes c’est moins violent que les blacks blocs. Mais le message n’en est pas moins clair et direct … Vous ne pourrez pas nous arrêter et nous vous ferons ch… partout, tout le temps …

Puis passent les flics en moto. Bordées d’injure à leur passage. Toutefois la petite claque Macroniste, passée l’effet de surprise, essaie de se reprendre et de couvrir les sifflets par des applaudissements.

De nouveau les chœurs de l’armée jaune s’en donnent à cœur joie en haut des champs. La foule scande « Révolution, Révolution », rappelant ainsi ce qu’on commémore aujourd’hui.

Avant la fin du défilé nous quittons notre enclos. Le quartier autour de l’Elysée, encore un fois, est complétement bouclé et privatisé. Impossible de passer dans tout le périmètre. Les agapes du souverain ne doivent pas être troublées par quelques manants.

Des petits groupes convergent, et se promènent dans les rues adjacentes. C’est un joyeux bordel, où se mélangent touristes étrangers et français, gilets jaunes sans signes distinctifs. Difficile pour la police de faire le tri. Quelques têtes d’affiches sont néanmoins remarquées et ciblées et emmenées sans ménagement.

Cela n’empêche pas que le jeu du chat et de la souris ait continué tout l’après-midi. Macron qui espérait avoir de belles images pour montrer à la France et au Monde qu’il avait repris la main, s’est de nouveau planté. Le Pouvoir peut bien avoir des super-héros perchés sur des plateformes volantes, ils ne voleront jamais aussi haut que l’esprit de Révolte et de Liberté qui nous anime et qui les fera tomber de leur piedestal, tôt ou tard.

un gilet jaune … et  noir

==============

Tanggal 14 Juli terakhir kami merayakan ulang tahun 230 Revolusi Besar. Pada hari 14 Juli 1789 ini, orang-orang Paris menyerang Bastille (nama penjara di mana raja bisa melempar orang tanpa alasan apa pun), bertarung dengan para penjaga dan mulai menghancurkannya. Di Paris, rompi Kuning telah merayakan dengan penuh kehormatan mengingat hari ini yang memicu revolusi di seluruh dunia.

==========

Ang huling ika-14 ng Hulyo ay ipinagdiriwang namin ang 230 anibersaryo ng Great Revolution. Sa araw na ito ng ika-14 ng Hulyo 1789, sinalakay ng mga tao ng Paris ang Bastille (pangalan ng bilangguan kung saan maaaring ihagis ng hari ang mga tao nang walang anumang pagbibigay-katwiran), nakipaglaban sa mga bantay at nagsimulang sirain ito. Sa Paris, ipinagdiriwang ang Yellow vests na may dignidad ang pag-alaala sa araw na ito na nagsimulang isang pandaigdigang rebolusyon.

==========

Am letzten 14. Juli feierten wir den 230. Jahrestag der Großen Revolution. An diesem Tag, dem 14. Juli 1789, griffen die Pariser die Bastille an (Name des Gefängnisses, in das der König ohne Begründung Menschen werfen konnte), kämpften mit den Wachen und begannen, sie zu zerstören. In Paris haben die Gelben Westen würdevoll die Erinnerung an diesen Tag gefeiert, der eine weltweite Revolution auslöste.

==========

Στις 14 Ιουλίου εορτάσαμε την 230η επέτειο της Μεγάλης Επανάστασης. Την ημέρα αυτή, στις 14 Ιουλίου 1789, οι άνθρωποι του Παρισιού επιτέθηκαν στη Βαστίλη (το όνομα της φυλακής, όπου ο βασιλιάς μπορούσε να ρίξει τους ανθρώπους χωρίς δικαιολογία), να πολεμήσει με τους φρουρούς και να αρχίσει να την καταστρέφει. Στο Παρίσι, τα κίτρινα γιλέκα εορτάζουν με αξιοπρέπεια την ανάμνηση αυτής της ημέρας που προκάλεσε μια παγκόσμια επανάσταση.

==========

 El pasado 14 de julio celebramos el 230 aniversario de la Gran Revolución. En este día del 14 de julio de 1789, la gente de París atacó la Bastilla, luchando con los guardias y comenzando a destruirla. En París, los chalecos amarillos han estado celebrando con dignidad este dia que inicio a une revolucion mundial.

==========

No dia 14 de julho celebramos o 230º aniversário da Grande Revolução. Neste dia 14 de julho de 1789, o povo de Paris atacou a Bastilha, lutando com os guardas e começando a destruí-la. Em Paris, os coletes amarelos foram celebrando com dignidade neste dia que iniciou uma revolução mundial.

==========

 The last 14th of July we celebrated the 230 anniversary of the Great Revolution. On this day of 14th of July 1789, people of Paris attacked the Bastille (name of the jail where the king could throw people without any justification), fight with the guards and started to destroy it. In Paris, the Yellow vests have celebrated with dignity the remembering of this day that sparked a worldwide revolution. ==========

في الرابع عشر من يوليو الماضي احتفلنا بالذكرى ال 230 للثورة العظمى. في مثل هذا اليوم من الرابع عشر من يوليو عام 1789 ، هاجم أهالي باريس الباستيل (اسم السجن حيث يمكن للملك رمي الناس دون أي مبرر) ، والقتال مع الحراس وبدأوا في تدميره. في باريس ، احتفلت السترات الصفراء بكرامة بتذكر هذا اليوم الذي أشعل ثورة عالمية.

========== در ماه ژوئیه، ما ۲۳۰ امین سالگرد انقلاب بزرگ را جشن گرفتیم. در این روز 1۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹، مردم پاریس به « باستیل » زندانی که پادشاه می توانست بدون هیچ توجیهی مردم را از بالای ساختمان به پائین پرتاب کند، حمله کرده و دست به مبارزه با پولیس و ویران کردن آن زدند. در پاریس، « جلیقه زرد ها » یادمانِ این روز ارزشمند در انقلاب جهانی را جشن گرفته اند.

================

Le char Commandant Massu protège le Fouquets … Tout un symbole …

Louis Vuitton, LVMH (dont le directoire observe le défilé depuis la terrasse) et les avoirs de Bernard Arnault sont bien protégés …

7月14日,我们庆祝了大革命230周年。 在1789年7月14日的这一天,巴黎人民袭击了巴士底狱,与守卫作战并开始摧毁它。 在巴黎,黄色背心今天一直在尊严地庆祝世界革命。

==========

7 월 14 일에 우리는 대혁명 230 주년을 기념했습니다. 이 날 1789 년 7 월 14 일 파리 사람들은 바스티유 (왕이 칭의없이 사람들을 던질 수있는 감옥의 이름)를 공격하고 경호원과 싸우며 파괴하기 시작했습니다. 파리에서 노란색 조끼는 세계 혁명을 초래 한 이날의 기억을 품위있게 축하합니다.