# Non_à_la_guerre #Non_aux_exécutions نه_به‌_اعدام‌ # نه_به_جنگ

بر اساس گزارش هرانا در جنگ ۳۹ روزه دولت‌های ایران با اسرائیل و آمریکا دست‌کم ۱۷۰۱ غیرنظامی از جمله ۳۰۷ کودک در ایران کشته شدند. بمب‌ها و موشک‌ها هرگز بشردوست و کمک‌کننده نیستند. از سوی دیگر عفو بین‌الملل گزارش داد که ج.ا. در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۲۱۵۹ را اعدام کرده است. سکوت نکنیم.

اعدام قتل عمد دولتی‌ست. جنایات دولت‌های جمهوری اسلامی، اسرائیل و آمریکا را بر چوبه‌های دار و در میدان‌های جنگ محکوم کنیم. کشت و کشتار

کافی‌ست، به اعدام و جنگ خاتمه دهید. #نهبهجنگ و #نهبه‌اعدام

Selon le rapport de HRANA (association pour les droits humains en Iran), lors des 39 jours de guerre entre les gouvernements iranien, israélien et américain, au moins 1 701 civils, dont 307 enfants, ont été tués en Iran. Les bombes et les missiles ne sont jamais humanitaires ni utiles. Par ailleurs, Amnesty International a rapporté que le gouvernement iranien avait exécuté au moins 2 159 personnes en 2025. Ne restons pas silencieux.

L’exécution est un meurtre commandité par l’État, quel qu’il soit. Condamnons les crimes des gouvernements de la République islamique, d’Israël et des États-Unis, que ces crimes soient exécutés sur la potence ou sur les champs de bataille.

Assez de massacres et de tueries ! Arrêt des exécutions et la guerre !

#Non_à_la_guerre et #Non_aux_exécutions


جمهوری اسلامی هر چند روز یک نفر را به اتهام جاسوسی و عمدتا برای موساد اعدام می‌کند. غلام‌رضا خانی‌شکراب سی‌وهفتمین زندانی بود که از آغاز جنگ اخیر، اعدام شد. رسانه‌های رژیم گهگاهی پس از اعدام فیلم کوتاهی از اعترافات اجباری فرد اعدام‌شده منتشر و روایات خود را مطرح می‌کنند. نه

در اعترافات و نه در انشاهای رسانه‌های جمهوری اسلامی اثری از وابستگی فرد اعدام‌شده به سپاه پاسداران، دستگاه‌های امنیتی و نهادهای حساس ج.ا. نیست. اما همگان می‌دانند جاسوسانی که مثلا اطلاعات محل زندگی یا حضور فرماندهان و مقامات عالی‌رتبه کشته شده را لو می‌دهند بیش‌تر در میان

بالاترین رده‌های سپاه پاسداران و دستگاه‌های اطلاعاتی خود رژیم جمهوری اسلامی جا خوش کرده‌اند. آیا جز این است که جمهوری اسلامی برای حفظ جو رعب و وحشت یا بی‌گناهان را اعدام می‌کند یا کسانی که پیوند چندانی با قضایای جاسوسی ندارند؟ بیش از همیشه #نهبه‌اعدام‌ را مطرح و رساتر کنیم.

La République islamique exécute une personne presque chaque jour pour espionnage, principalement au profit du Mossad. Gholamreza Khanishkrab était le 37e prisonnier exécuté depuis le début du récent conflit.

Les médias du régime diffusent parfois un court métrage montrant les aveux extorqués au condamné après son exécution et présentent leur propre version des faits. Ni dans ces aveux, ni dans les articles des médias de la République islamique, ne figurent la moindre trace de l’affiliation du condamné au Corps des gardiens de la révolution, aux services de sécurité ou aux institutions sensibles du régime.

Or, chacun sait que des espions qui, par exemple, divulguent des informations sur le lieu de séjour ou la présence de commandants et de hauts responsables tués, ont intégré les plus hautes sphères du Corps des gardiens de la révolution et des services de renseignement du régime. N’est-ce pas simplement que la République islamique, pour maintenir un climat de terreur, exécute des innocents ou des personnes n’ayant que peu de liens avec des affaires d’espionnage ?

Multiplions les messages contre la peine de mort et rendons-la publique.


سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه پس از ۸۲ روز قطع ارتباط، پیرامون پیامدهای ویرانگر جنگ اخیر و راه رهایی از چنگال جنگ و سرکوب اطلاعیه‌ای منتشر کرد.
همه تشکلات و محافل کارگری مستقل که تاکنون موضع‌گیری کرده‌اند #نهبهجنگ می‌گویند، صدایشان را به جهانیان برسانیم.

نهبه‌اعدام‌ # نهبهجنگ#

Après 82 jours de grève, le Syndicat des travailleurs de la Compagnie des autobus de Téhéran et de sa banlieue a publié une déclaration concernant les conséquences dévastatrices de la récente guerre et les moyens d’échapper à l’emprise de la guerre et de la répression. Toutes les organisations et tous les mouvements syndicaux indépendants qui se sont déjà mobilisés disent #Non_à_la_guerre. Faisons entendre leur voix au monde entier.

از ۹ اسفند تا امروز ۳۰ اردیبهشت، ۸۲ روز امکان راه‌اندازی پلتفرم‌های سندیکا، حتی به‌طور موقت را نداشتیم.

جنگی ویرانگر، زندگی و مبارزه ما کارگران را به‌طور همه‌جانبه‌ای بر هم زد؛ از بمباران‌های شبانه‌روزی توسط آمریکا و اسرائیل که برای همه روشن کرد «نقطه‌زنی»، «کمک نظامی» و «مداخلات بشردوستانه» فریبی شرم‌آور و مخرب بیش نبود، تا حضور نیروهای سرکوبگر نظامی و بسیجی در سر هر گذر، ترس و نگرانی و اضطراب همگانی هم از بمباران و هم از سرکوب شدید امنیتی، تا گرانی سرسام‌آور و قطع غیرقابل‌قبول اینترنت توسط حکومت که کار و زندگی میلیون‌ها انسان را مختل کرد و امکان ارتباط‌گیری و ابراز وجود علنی را از اکثریت مطلق مردم و نیز تشکل‌های مستقل، از جمله سندیکای ما، گرفت.

سندیکا سال‌ها علیه جنگ، سیاست‌های جنگ‌طلبانه و تحریم‌های اقتصادی که طبقه کارگر را فقیرتر و محروم‌تر و صاحبان قدرت و ثروت را پرتوان‌تر و مجهزتر نمود، هشدار داده بود. ما چه در ماه‌های پیش از جنگ اخیر و چه در جریان جنگ ۱۲ روزه بارها تأکید کرده بودیم که قربانیان اصلی جنگ، نه صاحبان قدرت، بلکه کارگران و توده‌های محروم و ستم‌دیده هستند. در همین راستا، با قاطعیت حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به جغرافیای ایران، کشتار مردم و وارد آمدن خسارات شدید به زیرساخت‌ها، کارخانه‌ها، منازل مسکونی، بیمارستان‌ها و مدارس را محکوم می‌کنیم.

به‌دنبال خیزش دی‌ماه اعلام کردیم که کشتار جمعی و اعدام‌های امروز در جامعه‌ی گسترده، آگاه و متکثر ایران، نه‌تنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتی‌های عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنه‌ی خشم عمومی خواهد افزود. تأکید کردیم که تداوم مبارزه طبقاتی و جنبش‌های اجتماعی حق‌طلب، آزادی‌خواه و برابری‌طلب، تنها راه رهایی ما کارگران و مردم زحمت‌کش و ستم‌دیده ایران است، و نه دخالت نظامی آمریکا و اسرائیل یا دیگر دولت‌های قدرت‌طلب خارجی و نیروهای وابسته و حامی آن‌ها.

این جنگ نه‌تنها هزاران انسان بی‌گناه را به کام مرگ کشاند، بلکه منازل مسکونی، بیمارستان‌ها، مدارس و زیرساخت‌ها، از جمله صنایع حیاتی کشور را هدف قرار داد؛ به‌طوری‌که میلیون‌ها شغل به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از بین رفتند یا بیش از پیش بی‌ثبات و بی‌تأمین گشتند. ضرباتی که این جنگ به‌خصوص به طبقه کارگر، مردم محروم ایران، جنبش‌های ما و امکان سازمان‌یابی ما زده است به راحتی جبران‌پذیر نیست، اما مبارزه جنبش‌های حق‌طلب را متوقف نخواهد کرد.

سرمایه‌داری حاکم و سرمایه‌داری جهانی کوچک‌ترین ارزشی برای جان و آینده ما قائل نیستند؛ اگر هم امروز خواهان خاتمه این جنگ امپریالیستی و ویرانگر شده‌اند، صرفاً از زاویه منافع درازمدت خودشان، فشار افکار عمومی، بالا رفتن شدید بهای نفت و گاز, کمیابی اقلام دیگر و خطر رکود اقتصادی جهانی است، و نه سرنوشت بیش از ۹۰ میلیون مردم ساکن ایران و میلیون‌ها انسان در منطقه که قربانی این جنگ و فضای میلیتاریستی و سرکوبگرانه شده‌اند.

شروع جنگ اخیر همچنین بهانه‌ای برای جمهوری اسلامی شد تا بسیاری از زندانیان سیاسی در به‌اصطلاح محاکماتی کوتاه و حتی فراتر از ضوابط و قوانین خودشان اعدام شوند؛ به‌طوری‌که ده‌ها تن در مدت‌زمانی کوتاه به دار آویخته شدند و هزاران نفر به دلایل واهی بازداشت گردیدند که در نتیجه‌ی آن، خفقان حاکم بر کشور شتاب به‌مراتب بیشتری گرفت.

این جنگ و هرگونه سیاست جنگ‌طلبانه باید فوراً و کاملاً متوقف شود؛ تهدیدهای آمریکا و اسرائیل برای از سرگیری حملات نظامی به ایران باید پایان یابد؛ سرکوب و اعدام توسط جمهوری اسلامی به بهانه شرایط جنگی باید متوقف گردد؛ بحران معیشت، گرانی سرسام‌آور و بیکاری میلیونیِ ناشی از جنگ باید با تأمین فوری، رایگان و یا ارزانِ مایحتاج اساسی مردم مهار شود؛ اینترنت طبقاتی باید منحل گردد و دسترسی کامل به اینترنت آزاد، حق مسلم ما کارگران و مردم زحمت‌کش کشور است.

دسترسی محدود کنونی ما به اینترنت جهت رساندن صدا و گزارش‌هایمان، در وضعیتی به‌شدت شکننده قرار دارد و امکان تداوم آن، کاملاً مبهم و نامشخص است. بنابراین، ما از همین فرصت استفاده می‌کنیم و به همکاران زحمت‌کشمان در اتوبوسرانی تهران و خطوط حمل‌ونقل سراسر کشور، به تمامی کارگران، معلمان، کادرهای پزشکی، بازنشستگان، زنان، دانشجویان، دانش‌آموزان، کودکان و همه انسان‌ها و جنبش‌هایی که این جنگ ویرانگر زندگی و مبارزه‌شان را مختل کرد و به خطر انداخت، درود می‌فرستیم. همچنین یاد و خاطره‌ی تمامی غیرنظامیانی را که در این جنگ کشته و زخمی شدند، از جمله فرزندان عزیزمان در میناب، گرامی می‌داریم؛ آن‌ها همگی عزیز ما هستند.

طبقه کارگر جهانی را فرا می‌خوانیم تا کماکان با قاطعیت علیه جنگ بایستد و در دفاع از حق تعیین سرنوشت طبقه کارگر و مردم ستم‌دیده ایران و منطقه، همبستگی طبقاتی خود را بیش از پیش تقویت کند.

نه به جنگ و نه به سیاست‌های جنگ‌طلبانه

نه به سرکوب و استبداد

به امید برقراری صلح و عدالت در ایران و سراسر جهان

چاره کارگران و زحمت‌کشان، وحدت و تشکیلات است.


Si cet article vous a intéressé, n’hésitez pas à le partager.

Si vous souhaitez réagir, nous faire part de vos idées, suggestions, propositions, infos ou même
critiques, vous pouvez nous écrire à contact@cnt-ait.info

Vous souhaitez soutenir les activités de la CNT-AIT ?
Abonnez-vous à son journal « Anarchosyndicalisme ! » (à lire en ligne : http://cntaittoulouse.lautre.net/spip.php?rubrique1) 10 euros / an, 20 euros et plus en soutien
Chèque à l’ordre de CDES à adresser à CNT-AIT, 7 rue St Rémésy 31000 TOULOUSE ou par transfert bancaire (nous contacter)

=================

Liste de diffusion mail : http://liste.cnt-ait.info

Facebook :
@chats.noirs.turbulents
@cnt.ait.toulouse

Twitter : @CNTAIT

Mastodon : CNT_AIT@kolektiva.social

Bluesky : @cnt-ait-france.bsky.social

Telegram : https://t.me/CNT_AIT_France

Laisser un commentaire