بر اساس گزارش هرانا در جنگ ۳۹ روزه دولت‌های ایران با اسرائیل و آمریکا دست‌کم ۱۷۰۱ غیرنظامی از جمله ۳۰۷ کودک در ایران کشته شدند. بمب‌ها و موشک‌ها هرگز بشردوست و کمک‌کننده نیستند. از سوی دیگر عفو بین‌الملل گزارش داد که ج.ا. در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۲۱۵۹ را اعدام کرده است. سکوت نکنیم.

اعدام قتل عمد دولتی‌ست. جنایات دولت‌های جمهوری اسلامی، اسرائیل و آمریکا را بر چوبه‌های دار و در میدان‌های جنگ محکوم کنیم. کشت و کشتار

کافی‌ست، به اعدام و جنگ خاتمه دهید. #نهبهجنگ و #نهبه‌اعدام

Selon le rapport de HRANA (association pour les droits humains en Iran), lors des 39 jours de guerre entre les gouvernements iranien, israélien et américain, au moins 1 701 civils, dont 307 enfants, ont été tués en Iran. Les bombes et les missiles ne sont jamais humanitaires ni utiles. Par ailleurs, Amnesty International a rapporté que le gouvernement iranien avait exécuté au moins 2 159 personnes en 2025. Ne restons pas silencieux.

L’exécution est un meurtre commandité par l’État, quel qu’il soit. Condamnons les crimes des gouvernements de la République islamique, d’Israël et des États-Unis, que ces crimes soient exécutés sur la potence ou sur les champs de bataille.

Assez de massacres et de tueries ! Arrêt des exécutions et la guerre !

#Non_à_la_guerre et #Non_aux_exécutions

---

جمهوری اسلامی هر چند روز یک نفر را به اتهام جاسوسی و عمدتا برای موساد اعدام می‌کند. غلام‌رضا خانی‌شکراب سی‌وهفتمین زندانی بود که از آغاز جنگ اخیر، اعدام شد. رسانه‌های رژیم گهگاهی پس از اعدام فیلم کوتاهی از اعترافات اجباری فرد اعدام‌شده منتشر و روایات خود را مطرح می‌کنند. نه

در اعترافات و نه در انشاهای رسانه‌های جمهوری اسلامی اثری از وابستگی فرد اعدام‌شده به سپاه پاسداران، دستگاه‌های امنیتی و نهادهای حساس ج.ا. نیست. اما همگان می‌دانند جاسوسانی که مثلا اطلاعات محل زندگی یا حضور فرماندهان و مقامات عالی‌رتبه کشته شده را لو می‌دهند بیش‌تر در میان

بالاترین رده‌های سپاه پاسداران و دستگاه‌های اطلاعاتی خود رژیم جمهوری اسلامی جا خوش کرده‌اند. آیا جز این است که جمهوری اسلامی برای حفظ جو رعب و وحشت یا بی‌گناهان را اعدام می‌کند یا کسانی که پیوند چندانی با قضایای جاسوسی ندارند؟ بیش از همیشه #نهبه‌اعدام‌ را مطرح و رساتر کنیم.

La République islamique exécute une personne presque chaque jour pour espionnage, principalement au profit du Mossad. Gholamreza Khanishkrab était le 37e prisonnier exécuté depuis le début du récent conflit.

Les médias du régime diffusent parfois un court métrage montrant les aveux extorqués au condamné après son exécution et présentent leur propre version des faits. Ni dans ces aveux, ni dans les articles des médias de la République islamique, ne figurent la moindre trace de l’affiliation du condamné au Corps des gardiens de la révolution, aux services de sécurité ou aux institutions sensibles du régime.

Or, chacun sait que des espions qui, par exemple, divulguent des informations sur le lieu de séjour ou la présence de commandants et de hauts responsables tués, ont intégré les plus hautes sphères du Corps des gardiens de la révolution et des services de renseignement du régime. N’est-ce pas simplement que la République islamique, pour maintenir un climat de terreur, exécute des innocents ou des personnes n’ayant que peu de liens avec des affaires d’espionnage ?

Multiplions les messages contre la peine de mort et rendons-la publique.

---

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه پس از ۸۲ روز قطع ارتباط، پیرامون پیامدهای ویرانگر جنگ اخیر و راه رهایی از چنگال جنگ و سرکوب اطلاعیه‌ای منتشر کرد.
همه تشکلات و محافل کارگری مستقل که تاکنون موضع‌گیری کرده‌اند #نهبهجنگ می‌گویند، صدایشان را به جهانیان برسانیم.

نهبه‌اعدام‌ # نهبهجنگ#

Après 82 jours de grève, le Syndicat des travailleurs de la Compagnie des autobus de Téhéran et de sa banlieue a publié une déclaration concernant les conséquences dévastatrices de la récente guerre et les moyens d’échapper à l’emprise de la guerre et de la répression. Toutes les organisations et tous les mouvements syndicaux indépendants qui se sont déjà mobilisés disent #Non_à_la_guerre. Faisons entendre leur voix au monde entier.

از ۹ اسفند تا امروز ۳۰ اردیبهشت، ۸۲ روز امکان راه‌اندازی پلتفرم‌های سندیکا، حتی به‌طور موقت را نداشتیم.

جنگی ویرانگر، زندگی و مبارزه ما کارگران را به‌طور همه‌جانبه‌ای بر هم زد؛ از بمباران‌های شبانه‌روزی توسط آمریکا و اسرائیل که برای همه روشن کرد «نقطه‌زنی»، «کمک نظامی» و «مداخلات بشردوستانه» فریبی شرم‌آور و مخرب بیش نبود، تا حضور نیروهای سرکوبگر نظامی و بسیجی در سر هر گذر، ترس و نگرانی و اضطراب همگانی هم از بمباران و هم از سرکوب شدید امنیتی، تا گرانی سرسام‌آور و قطع غیرقابل‌قبول اینترنت توسط حکومت که کار و زندگی میلیون‌ها انسان را مختل کرد و امکان ارتباط‌گیری و ابراز وجود علنی را از اکثریت مطلق مردم و نیز تشکل‌های مستقل، از جمله سندیکای ما، گرفت.

سندیکا سال‌ها علیه جنگ، سیاست‌های جنگ‌طلبانه و تحریم‌های اقتصادی که طبقه کارگر را فقیرتر و محروم‌تر و صاحبان قدرت و ثروت را پرتوان‌تر و مجهزتر نمود، هشدار داده بود. ما چه در ماه‌های پیش از جنگ اخیر و چه در جریان جنگ ۱۲ روزه بارها تأکید کرده بودیم که قربانیان اصلی جنگ، نه صاحبان قدرت، بلکه کارگران و توده‌های محروم و ستم‌دیده هستند. در همین راستا، با قاطعیت حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به جغرافیای ایران، کشتار مردم و وارد آمدن خسارات شدید به زیرساخت‌ها، کارخانه‌ها، منازل مسکونی، بیمارستان‌ها و مدارس را محکوم می‌کنیم.

به‌دنبال خیزش دی‌ماه اعلام کردیم که کشتار جمعی و اعدام‌های امروز در جامعه‌ی گسترده، آگاه و متکثر ایران، نه‌تنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتی‌های عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنه‌ی خشم عمومی خواهد افزود. تأکید کردیم که تداوم مبارزه طبقاتی و جنبش‌های اجتماعی حق‌طلب، آزادی‌خواه و برابری‌طلب، تنها راه رهایی ما کارگران و مردم زحمت‌کش و ستم‌دیده ایران است، و نه دخالت نظامی آمریکا و اسرائیل یا دیگر دولت‌های قدرت‌طلب خارجی و نیروهای وابسته و حامی آن‌ها.

این جنگ نه‌تنها هزاران انسان بی‌گناه را به کام مرگ کشاند، بلکه منازل مسکونی، بیمارستان‌ها، مدارس و زیرساخت‌ها، از جمله صنایع حیاتی کشور را هدف قرار داد؛ به‌طوری‌که میلیون‌ها شغل به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از بین رفتند یا بیش از پیش بی‌ثبات و بی‌تأمین گشتند. ضرباتی که این جنگ به‌خصوص به طبقه کارگر، مردم محروم ایران، جنبش‌های ما و امکان سازمان‌یابی ما زده است به راحتی جبران‌پذیر نیست، اما مبارزه جنبش‌های حق‌طلب را متوقف نخواهد کرد.

سرمایه‌داری حاکم و سرمایه‌داری جهانی کوچک‌ترین ارزشی برای جان و آینده ما قائل نیستند؛ اگر هم امروز خواهان خاتمه این جنگ امپریالیستی و ویرانگر شده‌اند، صرفاً از زاویه منافع درازمدت خودشان، فشار افکار عمومی، بالا رفتن شدید بهای نفت و گاز, کمیابی اقلام دیگر و خطر رکود اقتصادی جهانی است، و نه سرنوشت بیش از ۹۰ میلیون مردم ساکن ایران و میلیون‌ها انسان در منطقه که قربانی این جنگ و فضای میلیتاریستی و سرکوبگرانه شده‌اند.

شروع جنگ اخیر همچنین بهانه‌ای برای جمهوری اسلامی شد تا بسیاری از زندانیان سیاسی در به‌اصطلاح محاکماتی کوتاه و حتی فراتر از ضوابط و قوانین خودشان اعدام شوند؛ به‌طوری‌که ده‌ها تن در مدت‌زمانی کوتاه به دار آویخته شدند و هزاران نفر به دلایل واهی بازداشت گردیدند که در نتیجه‌ی آن، خفقان حاکم بر کشور شتاب به‌مراتب بیشتری گرفت.

این جنگ و هرگونه سیاست جنگ‌طلبانه باید فوراً و کاملاً متوقف شود؛ تهدیدهای آمریکا و اسرائیل برای از سرگیری حملات نظامی به ایران باید پایان یابد؛ سرکوب و اعدام توسط جمهوری اسلامی به بهانه شرایط جنگی باید متوقف گردد؛ بحران معیشت، گرانی سرسام‌آور و بیکاری میلیونیِ ناشی از جنگ باید با تأمین فوری، رایگان و یا ارزانِ مایحتاج اساسی مردم مهار شود؛ اینترنت طبقاتی باید منحل گردد و دسترسی کامل به اینترنت آزاد، حق مسلم ما کارگران و مردم زحمت‌کش کشور است.

دسترسی محدود کنونی ما به اینترنت جهت رساندن صدا و گزارش‌هایمان، در وضعیتی به‌شدت شکننده قرار دارد و امکان تداوم آن، کاملاً مبهم و نامشخص است. بنابراین، ما از همین فرصت استفاده می‌کنیم و به همکاران زحمت‌کشمان در اتوبوسرانی تهران و خطوط حمل‌ونقل سراسر کشور، به تمامی کارگران، معلمان، کادرهای پزشکی، بازنشستگان، زنان، دانشجویان، دانش‌آموزان، کودکان و همه انسان‌ها و جنبش‌هایی که این جنگ ویرانگر زندگی و مبارزه‌شان را مختل کرد و به خطر انداخت، درود می‌فرستیم. همچنین یاد و خاطره‌ی تمامی غیرنظامیانی را که در این جنگ کشته و زخمی شدند، از جمله فرزندان عزیزمان در میناب، گرامی می‌داریم؛ آن‌ها همگی عزیز ما هستند.

طبقه کارگر جهانی را فرا می‌خوانیم تا کماکان با قاطعیت علیه جنگ بایستد و در دفاع از حق تعیین سرنوشت طبقه کارگر و مردم ستم‌دیده ایران و منطقه، همبستگی طبقاتی خود را بیش از پیش تقویت کند.

نه به جنگ و نه به سیاست‌های جنگ‌طلبانه

نه به سرکوب و استبداد

به امید برقراری صلح و عدالت در ایران و سراسر جهان

چاره کارگران و زحمت‌کشان، وحدت و تشکیلات است.

Déclaration du Syndicat des travailleurs de la société Vahid après 82 jours de paralysie: Conséquences dévastatrices de la récente guerre et comment sortir de l’emprise de la guerre et de la répression

Du 28 février au 20 mai, nous n’avons pu lancer aucune action syndicale, même temporairement, pendant 82 jours.

Cette guerre dévastatrice a bouleversé la vie et les luttes de nos travailleurs à tous les niveaux: des bombardements incessants des États-Unis et d’Israël, qui ont clairement démontré que les «frappes ciblées», l’«aide militaire» et les «interventions humanitaires» n’étaient qu’une honteuse et destructrice supercherie; à l’omniprésente des forces militaires et des Bassidj, qui ont engendré peur, inquiétude et angoisse au sein de la population, conséquences des bombardements et de la répression sécuritaire brutale; en passant par la flambée des prix et les coupures d’internet inacceptables imposées par le gouvernement, qui ont perturbé le travail et la vie de millions de personnes et privé la grande majorité des citoyens et des organisations indépendantes, y compris notre syndicat, de la possibilité de communiquer et de s’exprimer publiquement.

travailleurs de la société Vahid après 82 jours de paralysie: Conséquences dévastatrices de la récente guerre et comment sortir de l’emprise de la guerre et de la répression —- Du 28 février au 20 mai, nous n’avons pu lancer aucune action syndicale, même temporairement, pendant 82 jours. —- Cette guerre dévastatrice a bouleversé la vie et les luttes de nos travailleurs à tous les niveaux: des bombardements incessants des États-Unis et d’Israël, qui ont clairement démontré que les «frappes ciblées», l’«aide militaire» et les «interventions humanitaires» n’étaient qu’une honteuse et destructrice supercherie; à l’omniprésente des forces militaires et des Bassidj, qui ont engendré peur, inquiétude et angoisse au sein de la population, conséquences des bombardements et de la répression sécuritaire brutale; en passant par la flambée des prix et les coupures d’internet inacceptables imposées par le gouvernement, qui ont perturbé le travail et la vie de millions de personnes et privé la grande majorité des citoyens et des organisations indépendantes, y compris notre syndicat, de la possibilité de communiquer et de s’exprimer publiquement.

Le syndicat avait mis en garde pendant des années contre la guerre, les politiques bellicistes et les sanctions économiques qui appauvrissaient et défavorisaient la classe ouvrière, tout en renforçant le pouvoir et les moyens des puissants et des riches. Nous avions insisté à maintes reprises, tant dans les mois précédant la récente guerre que pendant la guerre des 12 jours, sur le fait que les principales victimes de la guerre ne sont pas les puissants, mais les travailleurs et les masses opprimées et démunies. À cet égard, nous condamnons fermement les attaques militaires américaines et israéliennes sur le territoire iranien, les meurtres perpétrés et les graves dommages causés aux infrastructures, aux usines, aux habitations, aux hôpitaux et aux écoles.

Suite au soulèvement de fin décembre début janvier derniers, nous avons déclaré que les massacres et les exécutions de masse perpétrés aujourd’hui dans la société iranienne, vaste, consciente et diverse, non seulement ne parviendraient pas à contenir les protestations et le profond mécontentement social, mais ne feraient qu’amplifier la colère populaire. Nous avons souligné que la poursuite de la lutte des classes et des mouvements sociaux revendiquant les droits, la liberté et l’égalité est la seule voie de libération pour nous, travailleurs et peuples opprimés d’Iran, et non l’intervention militaire des États-Unis et d’Israël, ni d’autres gouvernements étrangers avides de pouvoir, ni leurs alliés.

Cette guerre a non seulement tué des milliers d’innocents, mais a aussi ciblé des habitations, des hôpitaux, des écoles et des infrastructures, y compris les industries vitales du pays, détruisant ainsi, directement ou indirectement, des millions d’emplois, ou les rendant de plus en plus précaires. Les coups portés par cette guerre, en particulier à la classe ouvrière, au peuple iranien défavorisé, à nos mouvements et à notre capacité d’organisation, sont irréparables, mais ils n’arrêteront pas la lutte des mouvements pour les droits. Le capitalisme dominant et le capitalisme mondial ne font aucun cas de nos vies ni de notre avenir. Si aujourd’hui ils appellent à la fin de cette guerre impérialiste et destructrice, c’est uniquement dans l’optique de leurs propres intérêts à long terme, sous la pression de l’opinion publique, face à la flambée des prix du pétrole et du gaz, à la pénurie d’autres produits et au risque de récession économique mondiale, et non en tenant compte du sort de plus de 90 millions d’Iraniens et des millions d’autres personnes dans la région, victimes de cette guerre et du climat militariste et répressif qui y règne.

Le déclenchement de la récente guerre a également servi de prétexte à la République islamique pour exécuter de nombreux prisonniers politiques lors de procès expéditifs, voire en violation de ses propres règles et procédures. Des dizaines de personnes ont ainsi été pendues en peu de temps et des milliers arrêtées sous de faux prétextes, ce qui a accentué la répression qui sévit déjà dans le pays.

Cette guerre et toute politique belliciste doivent cesser immédiatement et définitivement. Les menaces de reprise des attaques militaires contre l’Iran proférées par les États-Unis et Israël doivent prendre fin. La répression et les exécutions perpétrées par la République islamique sous prétexte de guerre doivent cesser. La crise des moyens de subsistance, l’inflation galopante et les millions de chômeurs engendrés par la guerre doivent être endigués en fournissant immédiatement à la population les biens de première nécessité, gratuitement ou à prix modique. L’accès à Internet, fondé sur la discrimination, doit être aboli et l’accès libre et universel à Internet est un droit inaliénable pour nous, travailleurs et citoyens de ce pays.

Notre accès actuel à Internet, limité et insuffisant pour faire entendre nos voix et diffuser nos informations, est extrêmement précaire et sa pérennité est plus qu’incertaine. C’est pourquoi nous saisissons cette occasion pour saluer le travail acharné de nos collègues des transports en commun de Téhéran et du pays, ainsi que celui de tous les travailleurs, enseignants, personnels médicaux, retraités, femmes, étudiants, élèves, enfants et de toutes les personnes et mouvements dont la vie et les luttes ont été bouleversées et mises en péril par cette guerre dévastatrice. Nous honorons également la mémoire de tous les civils tués et blessés durant ce conflit, notamment nos chers enfants de Minab; ils nous sont tous très chers. Nous appelons la classe ouvrière mondiale à maintenir sa ferme opposition à la guerre et à renforcer sa solidarité de classe pour défendre le droit à l’autodétermination de la classe ouvrière et des peuples opprimés d’Iran et de la région.

Non à la guerre et aux politiques bellicistes
Non à la répression et à la tyrannie
Dans l’espoir d’instaurer la paix et la justice en Iran et dans le monde entier
La solution pour les travailleurs et travailleuses réside dans l’unité et l’organisation


Syndicat des travailleurs de la Compagnie des autobus de Téhéran et de sa banlieue
Le 20/05/2026
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

---

Si cet article vous a intéressé, n’hésitez pas à le partager.

Si vous souhaitez réagir, nous faire part de vos idées, suggestions, propositions, infos ou même
critiques, vous pouvez nous écrire à contact@cnt-ait.info

Vous souhaitez soutenir les activités de la CNT-AIT ?
Abonnez-vous à son journal « Anarchosyndicalisme ! » (à lire en ligne : http://cntaittoulouse.lautre.net/spip.php?rubrique1) 10 euros / an, 20 euros et plus en soutien
Chèque à l’ordre de CDES à adresser à CNT-AIT, 7 rue St Rémésy 31000 TOULOUSE ou par transfert bancaire (nous contacter)

=================

Liste de diffusion mail : http://liste.cnt-ait.info

Facebook :
@chats.noirs.turbulents
@cnt.ait.toulouse

Twitter : @CNTAIT

Mastodon : CNT_AIT@kolektiva.social

Bluesky : @cnt-ait-france.bsky.social

Telegram : https://t.me/CNT_AIT_France