CNT-AIT: Κόντρα σε ανέμους και κύματα
Όπως ήδη γνωρίζει ένα μέρος του ελευθεριακού κινήματος, εδώ και αρκετά χρόνια η CNT-AIT βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαδικασία ασφυξίας από πλευράς μιας οργάνωσης που αυτοαποκαλείται αναρχοσυνδικαλιστική και η οποία επίσης ονομάζεται CNT. Ατομικότητες και αναρχικές συλλογικότητες που είναι αποστασιοποιημένες από τον αναρχοσυνδικαλισμό αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση με καχυποψία, σκεπτικισμό ή και ειρωνεία, θεωρώντας εντελώς παρακμιακό και γελοίο το γεγονός ότι στο ισπανικό κράτος υπάρχουν «δύο CNT» ως αποτέλεσμα μιας «διάσπασης», οι οποίες είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους και επιπλέον εμπλέκονται σε μια «μάχη για τα σύμβολα», διεκδικώντας και οι δύο το ιστορικό όνομα, αφήνοντας έτσι στην άκρη τα πραγματικά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα με τα οποία θα έπρεπε να ασχολούνται ο αναρχισμός και ο αναρχοσυνδικαλισμός.
Βρισκόμαστε λοιπόν στην ανάγκη να διαψεύσουμε αυτή την ιδέα περί μιας δήθεν μάχης συμβόλων και να εξηγήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει στο εσωτερικό του αναρχοσυνδικαλισμού στο ισπανικό κράτος και σε διεθνές επίπεδο. Προσπαθώντας όμως να μην κατακλύσουμε όσους διαβάζουν αυτό το κείμενο, αποφύγαμε να αναφερθούμε αναλυτικά σε όλες τις καταχρήσεις, τις ανέντιμες εφαρμογές των συμφωνιών και της οργανωτικής δομής, τις αυθαιρεσίες, τις διαπλοκές και τις επιθέσεις που έχουν διαπραχθεί τα τελευταία χρόνια. Θελήσαμε να επικεντρωθούμε μόνο στα βασικά ζητήματα, χωρίς να μπούμε σε όλες τις λεπτομέρειες. Γνωρίζουμε ότι απομένει ακόμη από την πλευρά μας ένα έργο ανάδειξης όλων αυτών των ντροπιαστικών και απαράδεκτων συμπεριφορών. Επομένως, σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να βυθίσει τον αναγνώστη σε έναν ωκεανό από δεδομένα, ημερομηνίες και ονόματα, αφού υπάρχει ήδη άφθονο υλικό που εξηγεί εδώ και καιρό τι συμβαίνει, με περισσότερο ή λιγότερο λεπτομερή τρόπο. Ένα υλικό που μάλιστα ανακτάται και οργανώνεται ώστε να γίνει πιο προσβάσιμο σε όσους ενδιαφέρονται. Αυτό που επιδιώκεται με αυτή την ανακοίνωση είναι να ενημερωθεί το σημερινό αναρχικό κίνημα και να τεθούν ορισμένοι προβληματισμοί, ώστε, αν κριθεί σκόπιμο, όλοι και όλες οι σύντροφοι να μπορέσουν να κρίνουν μόνοι τους τι συμβαίνει και να πάρουν θέση απέναντι σε αυτό.
Η CNT-AIT λειτουργούσε πάντοτε με συνελευσιακό και οριζόντιο τρόπο, ακόμη και ως συνομοσπονδία συνδικάτων και ως τμήμα της AIT. Αυτό σημαίνει ότι οι Τοπικές, Περιφερειακές και Εθνικές Επιτροπές —που δεν είναι τίποτε άλλο από ομάδες συντρόφων που αναλαμβάνουν το συντονισμό δραστηριοτήτων σε διαφορετικά επίπεδα— δεν έχουν καμία εξουσία λήψης αποφάσεων πέρα από όσα συμφωνούν τα ίδια τα μέλη. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται στη Συνομοσπονδία ξεκινούν απευθείας από τη βάση των διαφορετικών συνδικάτων και έτσι μεταφέρονται μέχρι το εθνικό επίπεδο. Για τον λόγο αυτό, όλα τα μέλη της CNT-AIT γνωρίζουν και μπορούν να συμμετέχουν (ή τουλάχιστον αυτό ενθαρρύνεται μέσω του καταστατικού) σε όσα συμβαίνουν σε συνομοσπονδιακό επίπεδο. Αν αυτές οι Επιτροπές ήταν εκείνες που θα αποφάσιζαν για λογαριασμό των υπόλοιπων συνδικάτων και αγωνιστών, τότε θα βρισκόμασταν μπροστά σε μια κάθετη και αυταρχική δομή, ξένη προς τις αρχές της οριζοντιότητας και της μη ανάθεσης που χαρακτηρίζουν τον αναρχισμό και τον αναρχοσυνδικαλισμό.
Εδώ βρίσκεται ένα από τα βασικά ζητήματα της σημερινής θλιβερής κατάστασης. Η Συνομοσπονδιακή Επιτροπή και οι γραμματείες της CNT-AIT (όταν ακόμη ήταν «μία») σταμάτησαν μονομερώς και εν αγνοία των συνδικάτων που αποτελούσαμε την CNT-AIT να πληρώνουν τις συνδρομές προς την AIT (Διεθνής Ένωση Εργαζομένων) για περίπου δύο χρόνια, σπαταλώντας και χρησιμοποιώντας αυτά τα χρήματα για σκοπούς που οι ίδιοι θεωρούσαν κατάλληλους. Τα άτομα που πήραν αυτές τις αποφάσεις πίσω από την πλάτη της Συνομοσπονδίας θεωρούσαν την AIT ασήμαντη και τα τμήματά της υπερβολικά μικρά ώστε να αξίζει να ανήκουν σε αυτήν. Παράλληλα, η CNT© (από εδώ και πέρα θα την αναφέρουμε έτσι, όπως θα εξηγήσουμε αργότερα) άρχισε να οργανώνει διεθνή συνέδρια με άλλες οργανώσεις, έξω από την AIT και με πρόθεση να διαμορφώσει αυτό που θα γινόταν η CIT (Διεθνής Συνομοσπονδία Εργασίας), μια «νέα διεθνής», κατά την άποψή μας με ελάχιστα ελευθεριακά χαρακτηριστικά. Όλα αυτά, όπως ήταν λογικό, κατέληξαν στην αποβολή της από την AIT.
Πέρα όμως από αυτές τις προσχεδιασμένες κινήσεις της Συνομοσπονδιακής Επιτροπής της CNT© και ορισμένων επιτροπών και γραμματειών που οδήγησαν στην αποβολή από την AIT, βλέπουμε επίσης ότι ένα μέρος της βάσης, είτε από άγνοια είτε από αδιαφορία, επέτρεψε να συμβούν όλα όσα προκάλεσε αυτή η συγκεντρωτική και αυταρχική στάση της CNT©. Μια βάση που παρασύρθηκε σε μια νέα οργανωτική αντίληψη, προσανατολισμένη περισσότερο στην αισθητική παρά στην ηθική· περισσότερο στο μάρκετινγκ παρά στην ιδεολογία· περισσότερο στη στρατολόγηση «συνδρομητών» παρά ενεργών αγωνιστών. Μια λογική που επιδιώκει να ξεφορτωθεί ό,τι δεν την ενδιαφέρει ώστε να εφαρμόσει ένα «σχέδιο εκθετικής ανάπτυξης της οργάνωσης». Τα συνδικάτα της CNT-AIT είναι αυτό που τα μέλη τους κάνουν να είναι. Γι’ αυτό ακριβώς εμείς οι αναρχοσυνδικαλιστές επιδιώκουμε τη μαχητική συμμετοχή, τη συμμετοχή των μελών στη λειτουργία της οργάνωσης, ώστε να δημιουργήσουμε τους αναγκαίους δεσμούς αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης που αποτελούν τη βάση του αγώνα μας απέναντι στην εξουσία, αλλά και απέναντι στην παθητικότητα και την ανάθεση της χειραφέτησής μας σε οποιονδήποτε θεσμό.
Είμαστε μια οργάνωση ίσων, όπου οι εργαζόμενοι χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον για να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής μας και να χαράξουμε πορεία προς τον ελευθεριακό ορίζοντα. Γι’ αυτό προτιμούμε μια οργάνωση με ενεργή, συνειδητή και διαρκώς εκπαιδευόμενη και προβληματιζόμενη βάση, αντί για έναν συνδικαλισμό που δίνει προτεραιότητα στη μαζική εγγραφή μελών (μέσω τηλεματικών εγγραφών, για παράδειγμα), από τα οποία δεν αναμένεται καμία μετασχηματιστική δυναμική, ούτε καν η συμμετοχή στις συνελεύσεις — παρά μόνο η συνδρομή και τα στοιχεία τους ώστε να διογκώνονται οι αριθμοί και να αποκομίζονται οφέλη. Έτσι, το γεγονός ότι υπάρχει μια καθοδηγητική ηγεσία στην CNT© που λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να έχει ενημερώσει ή συμβουλευτεί τη βάση της, είναι αποκαλυπτικό για το πού τοποθετεί τα μέλη της μια οργάνωση που αυτοαποκαλείται αναρχοσυνδικαλιστική.
Είδαμε επίσης πώς μέσα σε αυτή την CNT© αναπτυσσόταν η ιδέα ότι όσο περισσότερα μέλη (και όχι αγωνιστές) και συνδρομές προσφέρει ένα συνδικάτο, ομοσπονδία ή τμήμα της Διεθνούς στην οργάνωση, τόσο μεγαλύτερη εξουσία και δύναμη λήψης αποφάσεων πρέπει να έχει κατά την επίτευξη «συμφωνιών» (αν μπορούν να ονομαστούν έτσι) με τους συντρόφους άλλων περιοχών ή πόλεων. Δεν χρειάζεται να επισημανθεί πόσο επιζήμια είναι αυτή η λογική σε μια οργάνωση θεμελιωμένη πάνω στην αλληλεγγύη, την ελεύθερη συμφωνία και τον αντιεξουσιαστικό φεντεραλισμό. Τα αποτελέσματα έχουν ήδη αρχίσει να φαίνονται: αναζήτηση νέων μελών ως τρόπος εξασφάλισης ψήφων (ή ακόμη και άμεση αγορά ψήφων μέσω τεχνητής διόγκωσης των μελών με ψεύτικες συνδρομές), καθώς και ένας συγκεντρωτισμός που δίνει όλη τη δύναμη λήψης αποφάσεων στις μεγάλες πόλεις εις βάρος των μικρότερων περιοχών. Αυτός ο συγκεντρωτικός αυταρχισμός δεν έχει καμία σχέση με έναν αναρχικό φεντεραλισμό βασισμένο στην αλληλεγγύη και την αναζήτηση συναίνεσης. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα από τα ζητήματα που οδήγησαν την CNT© να επιτεθεί στην AIT. Κατανοούμε ότι μια οργάνωση που φιλοδοξεί να αποτελέσει το έμβρυο μιας ελεύθερης και αναρχικής κοινωνίας δεν μπορεί να θεμελιώνει τις συμφωνίες της πάνω στην υποταγή της θέλησης των συντρόφων της στον αγώνα. Δεν επιδιώκουμε να επιβληθούμε μέσω της ψήφου· επιδιώκουμε να μεταδώσουμε μια άποψη, μια θέση, μια συμφωνία γύρω από ένα ζήτημα, προσπαθώντας να φτάσουμε σε συναίνεση. Έξω από αυτή τη συνειδητή δυναμική, κάθε απόφαση που λαμβάνεται μέσω ψηφοφορίας, χωρίς διάλογο, χωρίς αμοιβαίες υποχωρήσεις και αναζήτηση κοινών σημείων, αποδεικνύεται συγκρουσιακή, εξαναγκαστική και μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές, όπως πράγματι συνέβη.
Και ποιο είναι το αποτέλεσμα όλων αυτών; Μια ρήξη και μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο οργανώσεις που μέχρι τότε ήταν μία: η CNT-AIT. Από τη στιγμή που οι συγκεντρωτικές και αυταρχικές λογικές γίνονται κανόνας, κάθε συζήτηση και κάθε διαφωνία επιλύεται μέσω διαγραφών σε βαθμό που δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ. Παραβιάστηκαν συμφωνίες, καταστατικά και η ίδια η οργανωτική μας δομή, όλα με στόχο να φιμωθούν, να εξαναγκαστούν σε αποχώρηση ή να διαγραφούν συνδικάτα και σύντροφοι που προσπαθούσαν να αντισταθούν σε αυτή την τόσο ανησυχητική πορεία. Μια κανονική εκκαθάριση. Από τη στιγμή που ξεκίνησαν οι μεθοδεύσεις της Συνομοσπονδιακής Επιτροπής και των υποστηρικτών της, τουλάχιστον 30 συνδικάτα αποχώρησαν ή διαγράφηκαν από την CNT©. Όσα παρέμειναν στην CNT© και διατήρησαν κριτική στάση απέναντι στη συμπεριφορά της Συνομοσπονδιακής Επιτροπής, τελικά διαγράφηκαν και αυτά. Σε όλη αυτή τη διαδικασία η CNT© απέδειξε ότι είναι μια οργάνωση που απορρίπτει τον διάλογο με τους συντρόφους της και περιορίζεται απλώς στο να μετρά τις ψήφους με τις οποίες θα περάσει τις αποφάσεις της.
Ορισμένα από αυτά τα συνδικάτα, ντροπιασμένα και ριζικά αντίθετα με την κατεύθυνση που έπαιρνε η CNT©, αποφάσισαν το 2015 να ξεκινήσουν μια διαδικασία ανασυγκρότησης της CNT-AIT, η οποία ολοκληρώθηκε το 2017 με την αναγνώριση αυτής της οργάνωσης ως τμήματος της AIT στο ισπανικό κράτος.
Όμως, στα σχέδια αυτής της πλέον αγνώριστης CNT© δεν υπάρχει χώρος για την ύπαρξη μιας CNT-AIT. Βλέποντας ότι η δέσμευση και η συγγένεια του αναρχοσυνδικαλισμού προς την AIT όχι μόνο δεν εξαφανιζόταν αλλά αντιθέτως μεγάλωνε και εδραιωνόταν, με την προσχώρηση νέων συνδικάτων και τμημάτων, το ίδιο εκείνο έτος, το 2017, η Μόνιμη Γραμματεία της Συνομοσπονδιακής Επιτροπής της CNT©, μέσω του Enrique Hoz, για άλλη μια φορά χωρίς απόφαση των συνδικάτων και πίσω από την πλάτη της ίδιας της οργάνωσης, προσέλαβε —με έξοδα των συνομοσπονδιακών ταμείων— έναν δικηγόρο από τη Σεβίλλη με στόχο να μηνύσει επτά συνδικάτα της CNT-AIT (μαζί με το Ελευθεριακό Αθηναίο του Αλμπαθέτε) ενώπιον των Εργατικών Δικαστηρίων έξι διαφορετικών επαρχιών. Η κατηγορία: «σφετερισμός αρχικών και βλάβη δημόσιας εικόνας». Τα επαρχιακά εργατικά δικαστήρια δήλωσαν αναρμόδια, θεωρώντας ότι τα επτά κατηγορούμενα συνδικάτα αποτελούσαν μία ενιαία οργανωτική δομή σε κρατικό επίπεδο.
Μη ικανοποιημένη από τη ζημιά που είχε ήδη προκαλέσει, στο δεύτερο μισό του 2020, με μια CNT-AIT που όχι μόνο δεν εξαφανιζόταν αλλά συνέχιζε να αναπτύσσεται μετά την ανασυγκρότησή της, η CNT© κατέφυγε ξανά στη δικαιοσύνη του κράτους για να προσπαθήσει να εξοντώσει την CNT-AIT, αυτή τη φορά μέσω του Εθνικού Δικαστηρίου. Με τις ίδιες κατηγορίες απαιτούσε αποζημίωση 50.000 ευρώ από κάθε συνδικάτο, προσθέτοντας στα επτά προηγούμενα και άλλα συνδικάτα (μερικά από τα οποία δεν υπήρχαν καν όταν ξεκίνησε αυτή η υπόθεση). Και σαν να μην έφτανε αυτό, ορισμένα συνδικάτα κατηγορήθηκαν ακόμη και για κατάληψη περιουσιακού χώρου της CNT©, ενώ στην πραγματικότητα η τελευταία ούτε καν διαθέτει χώρο και συνεδρίαζει σε ξένους χώρους εκτός της Οργάνωσης.
Στόχος τους είναι να ιδιοποιηθούν την ελάχιστη περιουσία που διαθέτει ακόμη η CNT-AIT, τους χώρους της, ώστε να μπορέσουν να τους πουλήσουν και να συνεχίσουν να πληρώνουν τις αμοιβές και τα έξοδα των επαγγελματιών του συνδικαλισμού, τις πελατειακές σχέσεις, τις διαπλοκές και όλες τις ντροπιαστικές δαπάνες τους (τις οποίες επιχείρησαν, και εν μέρει κατάφεραν, να αποκρύψουν).
Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, που πολλοί λανθασμένα αντιλαμβάνονται ως μια μάχη για τα αρχικά, η απληστία και η έλλειψη ηθικών και αναρχικών αρχών από την πλευρά της CNT© οδήγησαν ορισμένα συνδικάτα στη διάλυση και πολλούς αξιόλογους συντρόφους στην αποχώρηση, ποδοπατώντας και καταστρέφοντας την τεράστια προσπάθεια πολλών εργαζομένων για την οικοδόμηση της οργάνωσης και της αναρχοσυνδικαλιστικής κουλτούρας. Στην αρχή αυτής της ανακοίνωσης λέγαμε ότι πριν από λιγότερο από δέκα χρόνια υπήρχε μόνο μία CNT στο ισπανικό κράτος· και τώρα, το 2021, λέμε ότι εξακολουθεί να υπάρχει μόνο μία και νόμιμη CNT: η CNT-AIT.
Θα αμυνθούμε απέναντι σε αυτές τις άθλιες επιθέσεις και δεν θα χαρίσουμε τους χώρους μας, τη συλλογική μας μνήμη και την ιστορία μας. Θέλουμε όμως επίσης να πούμε ότι η κύρια περιουσία μας, ο μεγαλύτερος πλούτος μας, είναι η αγωνιστική μας βάση — και αυτή δεν θα μπορέσουν ποτέ να μας την αφαιρέσουν ή να την καταστρέψουν. Δεν τα κατάφεραν ούτε οι Μοναρχίες, ούτε οι Δικτατορίες, ούτε οι χαφιέδες, ούτε οι αστυνομικές σκευωρίες· ούτε θα τα καταφέρει αυτή η πλέον αγνώριστη οργάνωση.
Έχουν επιλέξει έναν δρόμο που τους οδηγεί προς τον συνδικαλισμό υπηρεσιών, προς μια όλο και πιο επαγγελματοποιημένη, συγκεντρωτική και κάθετη οργάνωση, απομακρυσμένη από τις αρχές του αναρχικού φεντεραλισμού. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι, μέσα από αυτή τη συγκεντρωτική και ιεραρχική οπτική, τόσο εμμονική με την εικόνα και το μάρκετινγκ, η Εθνική Επιτροπή Διαχείρισης της CNT© αποφάσισε να κατοχυρώσει το λογότυπο, τη σημαία και τα αρχικά της, προσπαθώντας μάλιστα να αποκομίσει οικονομικό όφελος από αυτό στα δικαστήρια (εξ ου και το ©). Σχεδόν μοιάζει σαν να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια επιχείρηση και όχι με μια υποτιθέμενα αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση.
Αγωνιζόμαστε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να αμυνθούμε, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζουμε ακούραστα να εργαζόμαστε για την υπονόμευση των δομών εξουσίας και την οικοδόμηση της κοινωνίας που επιθυμούμε. Ήρθε η ώρα να σπάσει η σιωπή, να γνωρίσει το αναρχικό κίνημα και ο αναρχοσυνδικαλισμός όλων των περιοχών του κόσμου την κατάσταση της CNT που είναι προσκολλημένη στην AIT. Ήρθε η στιγμή όλοι και όλες —συμπεριλαμβανομένων των συνδικάτων και των αγωνιστών που σήμερα αποτελούν μέρος της CNT©— να πάρουν θέση και να αφήσουν στην άκρη την αδιαφορία.
Σε υπεράσπιση του αναρχοσυνδικαλισμού, του διεθνισμού και του αναρχικού αγώνα!
Σε υπεράσπιση της CNT-AIT!
Μετάφραση από: https://www.cntait.org/cnt-ait-contra-viento-y-marea
ένα άλλο κείμενο με το ίδιο θέμα :
ΙΣΠΑΝΙΑ : ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ CNT-CIT ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ ΤΗΣ CNT-AIT ΜΑΔΡΊΤΗΣ
https://cnt-ait.info/2026/05/24/cit-gr