1 Mayıs bir zafer anması değil, aksine henüz kabuk bağlamamış eski yaraların bir sembolüdür.
Bugün dönüştüğü haliyle onu işçi sınıfının bir bayramı olarak kabul edemeyiz: Korkak, kararsız ve hatta hainleşmiş bir sınıf.
Gerçek isyan belirli bir sınıfa veya mekana hapsedilemez. Hiç beklemediğimiz yerlerden sızar, patlak verir ve filizlenir: Sıradan bir işçiden, kimliksiz bir evsizden, yoksulluğa meydan okuyan bir anneden, biçimini bilmediği bir adaletin özlemiyle yanıp tutuşan bir gençten…
Bugün birçok işçi efendilerini savunuyor ve birçoğu başkaldırmak yerine itaati seçiyor. Bu yolun sonu değil, aksine kıvılcımın artık tek bir yer veya isimle sınırlı kalmadığının bir işaretidir.
Öyleyse 1 Mayıs, bir sınıfın kutsanması değil; özgürleşme arzusunun küller altında hâlâ nefes aldığının, yeni bedenler, yeni sesler ve zapt edilemez bir öfke beklediğinin hatırlatıcısıdır.
İsyan ölmez; sadece çehresini değiştirir.
Takip ettiğiniz ve önemsediğiniz için teşekkürler.
Tunuslu bir işçi
Bu metin, Sudan Anarşist Grubu’nun bülteni olan ve CNT-AIT Fransa tarafından Tunuslu anarşistlerin yardımıyla ortaklaşa yayınlanan Al Amal’ın (Umut) 6. sayısından alınmıştır.
Sudan Anarşistleri Dayanışma Fonu’na katkıda bulunmak için PayPal platformumuzu kullanabilirsiniz: https://www.paypal.com/paypalme/cntait1. Banka havalesi yapmayı tercih ederseniz lütfen bizimle iletişime geçin.
Al-Amal’ı kişilerinizle paylaşarak da dayanışmanızı gösterebilirsiniz. En son sayıyı buradan indirebilirsiniz: https://cnt-ait.info/wp-content/uploads/2026/05/Espoir-Al-Amal-2026-6-fr.pdf
Bir sonraki sayıyı e-posta ile almak için lütfen contact@cnt-ait.info adresinden bizimle iletişime geçin.
