VATANSEVERLİK, ÖZGÜRLÜGE KARSI BIR TEHDIT

EMMA GOLDMAN, 1911

Salı 8 Nisan 2003

Vatanseverlik nedir? Bir kiþinin doðduðu topraklara, çocukluðunun anýlarý ve umutlarýnýn, hayallerinin ve özlemlerinin bir arada toplandýðý yere duyduðu sevgi midir? Çocuksu bir naiflikle, bulutlarýn akýþýný seyrettiðimiz ve kendimizin de neden öylesine yumuþakça uçamadýðýmýzý merak ettiðimiz yer midir? Milyarlarca parlayan yýldýzý sayýp, ruhlarýmýzýn derinliklerine iþleyen « gözümüzün nuru mu »? Kuþlarýn müziðini dinleyip, onlar gibi uzak diyarlara uçmak için kanatlarýmýz olmasýný dilediðimiz yer mi? Ya da annemizin dizlerinde oturup, büyük zaferlerin ve efsanelerin hikâyeleriyle kendimizden geçtiðimiz yer midir? Kýsacasý, her santimetre karesinin güzelliði ve eþsiz mutluluk, zevk ve oyun dolu çocukluðumuzu temsil ettiði yere duyulan aþk mýdýr?

Eðer vatanseverlik bu ise, bugün pek az Amerikalý’yý vatansever olarak adlandýrabiliriz; çünkü, oyun mekânlarý artýk fabrikalar, deðirmenler ve madenlere dönüþmüþtür. Kuþlarýn müziðinin yerini ise, saðýr edici makine sesleri almýþtýr. Artýk büyük zaferler ya da efsanelerle ilgili hikâyeler de dinleyemeyiz çünkü annelerimizin öyküleri acý, göz yaþý ve kederi anlatmaktadýr.

Perşembe 13 Mart 2003

Medyada geniþ yer bulan haberlere göre Amerikan ordusu dünyanýn en büyük bombasý olan dokuz buçuk ton aðýrlýðýndaki bir bomba denemesini gerçekleþtirdi.

AB ve NATO’nun kenarýndaki uydu-devletlerden birisinin baþbakaný, ayný zamanda Sýrbistan ve Karadað’ýn bu örgütlerin koynuna girmesinin en etkin temsilcisi olan, bazý suç çeteleriyle yakýn iliþkileriyle – her çeþit iktidarýn gasp etmesi ve suç iþlemesi için kaçýnýlmaz olan türden iliþkiler – tanýnan Zoran Djindjic bugün Belgrad’da vurularak öldürüldü.

Eðer Zoran Djindjic bilinçlice seçilmiþ gerçek bir hedef ve hoþnutsuzluðun kaynaðý görülerek öfkeli çalýþan sýnýf tarafýndan öldürülmüþ olsaydý, muhtemeldir ki ölümü uygarlýk tarihinde önemli bir olay olarak hatýrlanabilirdi. Böylece adý kötüler klubünde anýlabilirdi: Marie Antoinette, Louis XVI ve Çar Nikolai II Romanov’un arasýnda.